Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 2 [Danilo]

ഒരു വളിച്ച ചിരി പാസാക്കി, കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലയെന്നു തല തിരിച്ചും മറിച്ചും കാണിച്ചു കൊടുത്തു.അമ്മിണി എഴുനേറ്റു അലക്കാനുള്ള തുണിയുടെ കൂടെ അവന്റെ ബനിയൻ എറിഞ്ഞിട്ടു, തന്റെ മേശകടിയിൽ എന്തോ തപ്പിതുടങ്ങു. ഗോഗുൽ ബാഗുകൾ വച്ചിരിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്. ഗോഗുൽ എന്താണ് മുത്തശ്ശി പരതുന്നതെന്നു നോക്കി. അരക്കു താഴേക്കു കൊഴുത്ത അമ്മിണിയുടെ വീതിയുള്ള കൊഴുത്തു മുഴുത്ത തൂങ്ങിയ കുണ്ടിയുടെ പൂർണ വലുപ്പം കണ്ടു ഗോഗുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അതിൽ തറച്ചുനിന്നു. അടിയിൽ ഒന്നുമിടാത്ത അമ്മിണിയുടെ കുണ്ടിചാലിന്റെ വര, നന്നായി ആ അഴഞ്ഞ കൈലിയിൽ ദൃശ്യമായിരുന്നു.

അമ്മിണി ഒരു തൈലം തപ്പിയെടുത്തു തിരിച്ചു വന്ന് കാലുകൾ കട്ടിലിൽ കയറ്റി നീട്ടി വെച്ച് കൈലി തുട വരെ കയറ്റി, അതിൽ നിന്നും അല്പം തൈലം കയ്യിലെടുത്തു മുട്ടുമുതൽ കീഴോട്ടു തീരുമാൻ തുടങ്ങി. ഗോഗുലിനു അതുകണ്ടു മുത്തശ്ശിയോട് സങ്കടം തോന്നി.

ഗോഗുൽ: അച്ഛമ്മേ ഞാൻ തിരുമി തരാം.

അമ്മിണി : യാത്ര ചെയ്തോണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു, മുട്ടിന്നു താഴേക്കു വല്ലാത്ത ഒരു കഴപ്പ്. പഴയതുപോലെയൊന്നും പറ്റുന്നില്ല, പ്രായം പത്തറുവത്തഞ്ചു കഴിഞ്ഞില്യോ.

ഗോഗുൽ : മ്മ്

അമ്മിണി : നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ എന്റെ അലമാരിയുടെ താഴത്തെ കള്ളികൾ ഒഴിവാക്കി അതിൽ വെച്ചോട്ടോ. അത്രേം സ്ഥലം പോരെ നിനക്ക്.

ഗോഗുൽ : മതി

ഗോഗുൽ തൈലം അല്പം കയ്യിലെടുത്തു അമ്മിണിയുടെ കാലുകൾ മാറി മാറി നന്നായി തിരുമി കൊടുത്തു. അമ്മിണിക്കും അത് വല്യ സന്തോഷമായി. തിരുമുന്നതിനിടക്ക് ഗോഗുൽ മുത്തശ്ശിയെ നോക്കി. മുത്തശ്ശി തന്നെ നോക്കി ആശ്വാസത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുവാണ്. നര ബാധിച്ച മുടി വട കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു. ചുളക്ക്