Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 3 [Danilo]

ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്തുന്നല്ലേ മഠത്തിലേക്കു വന്നത്.

സോഫിയ: ഓഹ്, അല്ല, അപ്പോ നിന്റെ മോനോ?

ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ ഇത്ര നേരം ഒപ്പിച്ചുകൂട്ടിയതെല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് പൊളിഞ്ഞു.

സിന്ധു: അതെന്താടി അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ, നിനക്കെല്ലാം അറിയാവുന്നതല്ലേ.

ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ: ശെരി, ശെരി അന്നാ ഉറങ്ങിയാലോ, അല്ല ഉറങ്ങിയാലോ, സിന്ധു ഇന്ന് എങ്ങനാ, തിരിച്ചു പോണോ, അതോ ഇവിടെ കൂടുന്നോ?

സോഫിയ: എന്റെ സിസ്റ്ററെ, സിസ്റ്ററൊന്നു ചുമ്മാതിരുന്നേ, അവളിന്ന് എങ്ങോട്ടും പോണില്ല. നീ പറഞ്ഞ കാര്യം മുഴുവപ്പിക്, എന്ത് അറിയാവോനാ ചോദിച്ചേ?

ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിന്റെ കയ്യിന്നു പൊയ്യെന്നു മനസിലാക്കി സിസ്റ്റർ പതിയെ അവിടെ ഇരുന്നു.

സിന്ധു: എന്റെ കുട്ടി പ്രസവിച്ചപ്പോഴേ മരിച്ചില്ലെടി. പിന്നെ വേറെ കുട്ടികളൊന്നും ഉണ്ടാകാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടായില്ല. ചേട്ടന്റെ കാര്യവും അറിയാലോ.

സോഫിയ: ചേട്ടന്റെ ഇഷ്യൂ എനിക്കറിയാം, പക്ഷെ കുട്ടി മരിച്ചെന്നു പറഞ്ഞത് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.

സിന്ധു ഒരു ഞെട്ടലോടെ, സോഫിയയെ നോക്കി.

സോഫിയ: അല്ല പിന്നെ.. നീ എന്താ ഈ പറയുന്നേ അവൻ പ്രസവിച്ചു വീണത് എന്റെ കണ്മുന്നില. ക്ലീൻ ചെയ്തു വെയിറ്റും കാര്യങ്ങളൊക്കെ എടുത്തതു ഞാനും ചേർന്നല്ലേ..നല്ല ഒരു തക്കുടു വാവ. അല്പം വെയിറ്റ് കുറവായിരുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാൽ, ഒരു പ്രോബ്ളവും വേറെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ കുട്ടി മരിച്ചെന്നു പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ..

സിന്ധുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. തന്റെ പ്രസവം എടുത്ത കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നഴ്സ് ആയിരുന്നു സോഫിയ, കൂടാതെ പഴയ കൂട്ടുകാരി. അവൾക്കു തന്നോട് നുണപറയണ്ട യാതൊരു കാര്യവും ഇല്ല എന്ന് സിന്ധുവിനു ഉറപ്പാണ്.

സിന്ധു: അപ്പോ നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത്.

സോഫിയ: എന്റെ അറിവിൽ ആ കുട്ടിക്ക് യാതൊരു പ്രേശ്നവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനാണെങ്കിൽ ആ കൃത്യം സമയത്തു അസ്സിസ്റ്റ്‌ ട്രൈനിങ്ങിന് എറണാകുളത്തു പോകുകയും ചെയ്തു. എന്തായാലും നീ ലേബർ റൂമിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.?

സിന്തു പതിയെ തല കുലുക്കി.

സോഫിയ: അപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാ. പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ വേറെ നഴ്സ് ആയിരുന്നു ചാർജ്, അതുകൊണ്ട് അന്ന് രാത്രിക്ക് ശേഷം എന്താ നടന്നതെന്നു എനിക്കറിയില്ല.

സിന്ധു അത് കേട്ടു ഒന്ന് നടുങ്ങി.