Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 3 [Danilo]

വന്നിരുന്നു.

ഓമന: മോനെ, അച്ഛമ്മയോട് ഒന്നും തോന്നല്ലേ. എന്താ പറ്റിയതെന്നറിയില്ല. എന്തോ ഓർത്തു അങ്ങ് സംഭവിച്ചു പോയി. നീ ഇനി അതൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കരുത്.

ഗോഗുൽ: അതിനെന്താ അച്ഛമ്മേ.. എനിക്ക് ഒരുപാടു ഇഷ്ടാവായി.

ഓമന: അയ്യോ.. കുഞ്ഞേ അങ്ങനെ പറയരുത്.നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഇതിനൊക്കെ ഒരു ഗൗരവവും കൊടുക്കില്ല. ഞാനായിരുന്നു ശ്രദ്ദിക്കണ്ടത്. നിന്നെ ഒരിക്കലും ആ രീതിയിൽ ഞാൻ കാണാൻ പാടില്ല.

ഗോഗുൽ : അതിനെന്താ അച്ഛമ്മേ, നമ്മള് മാത്രമല്ലെ അറിയൂ.

ഓമന : ഇല്ല മോനെ, നീ അങ്ങനെ വിചാരിക്കരുത്. നമ്മള് തമ്മിൽ അങ്ങനെയൊരു ബന്ധം പാടില്ല. അത് നിഷിദ്ധമാണ്. പിന്നെ എനിക്ക് പ്രായം എത്ര ആയെന്നാ. നീ ജനിക്കുന്ന സമയത്തുതന്നെ എന്റെ മുടി പകുതി നരച്ചു. ആ ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കാണാൻ പാടില്ല

ഗോഗുൽ : പക്ഷെ...

ഓമന അവന്റെ വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.

ഓമന : ഇനി മോൻ ഒന്നും പറയണ്ട. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. ഇനി അതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുകപോലും വേണ്ടാ. കേട്ടോ.

ചേച്ചിയെ.,.... ചേച്ചിയെ....

പെട്ടന്നു പുറത്തുന്നു ലതയുടെ വിളികേട്ടു ഓമന വാതിൽ തുറന്നു വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു. ഗോഗുൽ ചെയ്തത് തെറ്റാണോ, ശെരിയാണോ എന്നുള്ള കൺഫ്യൂഷനിൽ ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നു. അവൻ ഇന്നലെ കിടക്കുന്നതുവരെ ഒരിക്കലും അച്ഛമ്മയെ ആ രീതിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ ആ പ്രായം ചെന്ന ശരീരത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ അവനിൽ കാമം ആണോ ജിക്നസായാണോ ഉണ്ടാക്കിയതെന്നു അവനു ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. വീണ്ടും ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നു. അന്ന് ഗോഗുലും ഓമനയും തമ്മിൽ അധികം സംസാരിച്ചില്ല. ഗോഗുലിനു സത്യത്തിൽ അച്ഛമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻപോലും മടി