Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം [Danilo]

ചുരുണ്ടുകൂടി കമഴ്നാണ് കിടക്കുന്നതു. സിസ്റ്റർ അവനെ ഒന്ന് ദയനീയമായി നോക്കി മുടി ചുരുട്ടി കെട്ടി. പെട്ടെന്നാണ് എങ്ങനെയോ ഇന്നലെ ചാടി എഴുന്നേറ്റ ഗോഗുലിന്റെ ട്രൗസറിന്റെ അകത്തെ ഇളക്കം സിസ്റ്ററിന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്നു വന്നത്.
മ്മ് ചെക്കന് ശാരീരിക വളർച്ചയെ ഇല്ലാണ്ടുള്ളു.

ഒരു കള്ള ചിരി സിസ്റ്ററിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉടലെടുത്തു. ഡോറിന്റെ ഞരക്കം കേട്ടു ഗോഗുൽ ഒന്ന് നിവർന്നു നേരെ കിടന്നു.
സിസ്റ്ററിന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടന്നു വികസിച്ചുവന്നു . തിരിഞ്ഞു വന്ന ആ പിഞ്ചുടലിൽ നിന്നും നീണ്ട ഒരു കോലും അവന്റെ ട്രൗസർ പൊക്കിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഉയർന്നു വന്നു. സിസ്റ്റർ പെട്ടന്നു അവിടുന്ന് കണ്ണുകൾ മാറ്റി.

...ശ്ശേ..

സിസ്റ്റർ മുഖം തിരിച്ചു, തിരികെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. തൂറുമ്പോഴും കുളിക്കുമ്പോഴും എല്ലാം ആ പിഞ്ചുടലിൽ നിന്നും നീണ്ടു പൊങ്ങിയിരിക്കുന്ന ട്രൗസറിനുള്ളിലെ കോലാണ് സിസ്റ്ററിന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്. ഈ 47വർഷത്തിനുള്ളിൽ എത്രയോ പരീക്ഷണങ്ങൾ നേരിട്ടവളാണ് സിസ്റ്റർ ഗ്ലാടിസ്. പക്ഷെ ഇതെന്തോ കണ്ണിൽ നിന്നും മായുനില്ല. സിസ്റ്റർ റെഡിയായി വീണ്ടും ഡോമെട്രിയിലേക്ക് വന്നു . അപ്പോഴേക്കും പുറത്തുനിന്നും വെളിച്ചം അകത്തേക്ക് വന്നു തുടങ്ങി. ഗോഗുലിന്റെ ട്രൗസർ പൊക്കിപിടിച്ചുകൊണ്ടു ആ നാട്ടിയ കോലങ്ങനെതന്നെ നിൽപ്പുണ്ട്. സിസ്റ്റർ വേഗം ചെന്നു പുതപ്പെടുത്തു അവന്റെ അരക്കു മേലേക്ക് ഇട്ടു.

ശ്ശെഹ്.....

അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ സിസ്റ്റർക്കു ഇത്രയും നേരം സ്വയം തോന്നിയ കുറ്റബോധവും, ദേഷ്യമെല്ലാം മാറി. പാവം. ഉറക്കത്തിലല്ലേ. മാത്രമല്ല, അവനെ കാണാൻ ഇങ്ങനാണെങ്കിലും പ്രായപൂർത്തിയായ കുട്ടിയല്ലേ, അവനു അവന്റെതായ പ്രൈവസി കൊടുക്കണം.

സിസ്റ്റർ : ഗോഗുൽ, എണീക്... എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്.