Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം [Danilo]

അവനില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ മദറിന് ഒരു ആശ്വാസവും തോന്നി.

ഉച്ചകഴിഞ്ഞു ഗോഗുൽ ഓഫീസിൽ എത്തി. മദർ അവനെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി.

മദർ : ഉം, ഉറക്കമൊക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഗോഗുൽ : കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു മദർ..

താൻ ഉറങ്ങിയാ കാര്യം മദറിന് എങ്ങനെ മനസിലായി. ഗോഗുൽ സംശയത്തോടെ നിന്നു.

മദർ : ശെരി, വാ..

മദർ അവനെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു.താഴെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഫയലുകൾ എടുത്തു മാറ്റി വെക്കുന്നതിനിടയിൽ മതിറിന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ അവന്റെ നടത്തത്തിൽ ചെറുതായി ഇളകി മറിയുന്ന അവന്റെ നിക്കറിലെ മുഴപ്പിലേക്കായിരുന്നു.
'എന്താണ് തനിക്കു പറ്റിയത്. കാര്യം 18 കാരനാണെങ്കിലും അതും വലിയ പ്രായമല്ലലോ, തന്നെ സംബന്ധിച്ചു അവൻ ഒരു കുട്ടിത്തന്നെയാണ്. പല കൊടികുത്തിയ വൈദ്ധീകന്മാർക്കും, കാലകത്തി കൊടുത്തിട്ടുതന്നെയാ താൻ ഇവിടംവരെ എത്തിയത്. എന്നാൽ ഈ ഇത്തിരി ഇല്ലാത്ത പയ്യനോട് തനിക്ക് എങ്ങനെ ഇത് തോനുന്നു. മദറിന്റെ മനസാകെ തകിടം മറിയുകയാണ്. പ്രായത്തിന്റെ ആകാം. ഒരു കിളുന്തു സാദനതിനോട് ഈ പ്രായത്തിൽ അങ്ങനെ തോന്നുന്നതിൽ അത്ഭുതമൊന്നും ഇല്ല'.

പെട്ടന്നാണ് അവൻ താഴെയുള്ളതെല്ലാം ഒതുക്കി മദറിന്റെ അടുത്തു വന്നത്.
അവൻ മുകളിലേക്കു ചൂണ്ടി മദറിന് ഫയലുകൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. മദറിന് അപ്പഴേക്കും താഴെ ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇനിയും ഈ കിളന്തു ശരീരത്തോടുള്ള കൊതി പിടിച്ചു നിർത്താൻ തന്റെ ഈ പ്രായംമുറ്റിയ ശരീരം സമ്മതിക്കുന്നില്ല എന്ന് മദർ മനസിലാക്കി.

മദർ : ഓ, അത്രയും ഉയരത്തിൽ എനിക്കും കൈ എത്തില്ല. ഇവിടെ കയറി നിൽക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതാനും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം, ഞാൻ നിന്നെ പൊക്കി പിടിക്കാം നീ