Chapter Title : ഉസ്താദിന്റെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ [ബാലൻ കെ നായർ]

.

പർദ്ദ ധരിച്ചാണ് പോയതെങ്കിലും ഷേപ്പ് ചെയ്ത പർദക്കുള്ളിലെ എന്റെ അഴകളവുകൾ കവലയിലെ പലരും ചൂഴ്ന്നു നോക്കുന്നുണ്ടാർന്നു .
മദ്രസക്ക് സമയമായതിനാൽ മോനേം കൊണ്ട് ഞാൻ ധൃതിയിൽ നടന്നു .
കബീർ ഉസ്താദ് ഒരു വായ്നോക്കി ആണെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയർന്നു
മുൻപ് മദ്രസയിൽ വന്നപ്പോ ഉള്ള അയാളുടെ വഷളൻ നോട്ടം ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് .
ഇതും അതുപോലെ ഒരു വായ്നോക്കി ആകുമോ എന്നോർത്തു ആണ് മദ്രസയിലോട്ടു ചെന്നത് .
മദ്രസയിൽ ചെന്ന ഞാൻ മൊന്റെ ഉസ്തദിന്റെ അടുത്ത ചെന്ന് മൂപ്പരെ കണ്ടു

ഒരു 40നടുത്തു പ്രായം ഉണ്ടാവും മൂപർക്ക്‌ എന്നെ കണ്ട ഉടനെ കണ്ണിൽ നോക്കി നല്ലൊരു ചിരി ചിരിച്ചു

ആ ചിരി ആരെയും ആകർഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളതായിരുന്നു

വലിയ നിറം ഒന്നും ഇല്ല എന്നിരുന്നലും കാണുവാൻ ഒരു ആകർഷണീയത ഇണ്ടായിരുന്നു മൂപ്പര്ക്

വെള്ള തലയിൽകെട്ടും കുറ്റിത്താടിയുമൊക്കെ ആയി ഒരു സുന്ദരൻ .

"അസ്സലാമു അലൈക്കും "

"വ അലൈകും അസലാം "

"ഞാൻ ആദിലിന്റെ ഉമ്മയാ "

"ആണോ ആദിലിന്റെ വാപ്പ നാട്ടിലില്ല അല്ലെ "

"കുവൈറ്റിലാണ് ഉസ്താദേ "

"ഞാൻ വിളിപ്പിച്ചത് വേറൊന്നുമല്ല ആദിൽ പഠിത്തത്തിലൊക്കെ വളരെ ഉഴപ്പുന്നുണ്ട്  അനുസരനേം തീരെ ഇല്ല ഇപ്പളെ ശ്രെദ്ധിച്ചില്ലേൽ ഭാവിയിൽ പ്രശ്നമാകും "

"ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ തീരെ കേൾക്കില്ല ഉസ്താദേ അവന്റെ വാപ്പയെ മാത്രമേ അവനു പേടിയൊള്ളു "

"മ്മ്മ് ഇനി ഞാൻ അവനെ ശ്രെദ്ധിച്ചോളാം നിങ്ങൾ  വിഷമിക്കണ്ട "

"വളരെ ഉപകാരം ഉസ്താദേ ഉസ്താദ് അവനെ നന്നാക്കി എടുക്കണം "

"ആ നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം ഞാൻ