Chapter Title : ഉടമകളില്ലാത്ത പൂറുകൾ [പവിത്രൻ]

പഴുത്തു വരുന്നുണ്ടെന്ന സന്ദേശം  അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും  തലച്ചോറിലേക്ക് പാഞ്ഞു.

"അതിനു താഴെ എന്റെ പൂറുണ്ട്.. അതിൽ ഒരു വിരൽ. ഒന്നോ രണ്ടോ.. കയറ്റിയാൽ സുഖം കിട്ടും. "

കാമം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പ്രതീക്ഷകളോടെ അവനെ നോക്കി.

"മൂന്ന് വിരൽ കയറ്റിയാലോ? "

നടുവിലുള്ള മൂന്നു വിരലുകൾ അവൻ ഉയർത്തി പിടിച്ചു..

"കൂടുതൽ സുഖം കിട്ടും.. "

ആ വിരലുകളെ മറിയം വായിലാക്കി..

"എന്തിനാടി മറിയേ അതിലിങ്ങനെ മാറി മാറി ചപ്പുന്നെ.. ഒലിച്ചു കിടക്കുന്ന നിന്റെ പൂറിൽ മൂന്നല്ല മുന്നൂറു വിരല് വേണേലും കയറും.. "

"മുന്നൂറോ.. !"

മറിയയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. കണ്ണ് മാത്രം അല്ല ആവുന്നത്ര വലുപ്പത്തിൽ പൂറും വിടർന്നു നിന്നു..

"ഞാനൊരു പ്രാസം ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതല്ലേ മുന്നൂറെന്നു.. അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം പൂറിയുടെ പൂറിലെ നീരോട്ടം കൂടി.. "

"ഇങ്ങനെ കഴപ്പിച്ചു കഴപ്പിച്ചു കൊണ്ടു നടക്കുവല്ലേ എന്നെ നീ.. ആയ പ്രായത്തിൽ പെണ്ണ് കെട്ടാതെ നടന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്റെ പൂറിനു ഒരു റെസ്റ്റും കൊടുക്കൂല്ല. "

"പെണ്ണ് കെട്ടിയിരുന്നേൽ അവളുടെ പൂറിൽ എന്നെ കെട്ടി ഇടൂല്ലാരുന്നോ.. ഇതാവുമ്പോ മദം പൊട്ടിയ ഏത് പൂറിലും എന്റെ കൊമ്പനെ കയറ്റാം.. "

ഇലാസ്റ്റിക്കുകൾ വലിഞ്ഞു പൊട്ടിയ അവളുടെ പാന്റിയ്ക്കുള്ളിലേക് അവന്റെ കൈ ഇറങ്ങിയത് അവള് പോലും അറിയും മുൻപായിരുന്നു. അവളുടെ തലയിലെ മുടി പോലെ തന്നെ ഇടതിങ്ങിയ രോമങ്ങൾ അവളുടെ പൂറിനു ചുറ്റും പടർന്നു കിടന്നു.  ഉറവ വറ്റാത്ത പൂറിനു മുകളിൽ രോമങ്ങൾ കാടു പിടിക്കുന്നത് അത്ഭുത പ്രതിഭാസം ആയി മത്തായിയ്ക്കും തോന്നിയില്ല. രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വിരലുകൾ