Chapter Title : വാച്ച് മാൻ [ അൻസിയ ]

കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടന്ന എന്നെ നോക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു....

"വേദന കുറവുണ്ടോ മോൾക്ക്....??

ചുവന്നു കലങ്ങിയ എന്റെ നീളൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കി കിടന്നതല്ലാതെ ഞനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.... എന്തോ കറുത്ത് തടിച്ച ആ ആജാനബാവുവായ മനുഷ്യനോട് എനിക്ക് ഒരിഷ്ട്ടം തോന്നി.... ആ വിരൽ വീണ്ടും ചലിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു....

"മതി അമ്മ ഇപ്പൊ വരും "

"തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ചക്ക് വേഗം വരുമോ ക്ലാസ് കഴിഞ്....??

"ഹ്മ്.. വരാം "

"അന്ന് ശരിക്കും ഉഴിഞ്ഞു തരാം...."

"ഹ്മ്.."

വിരൽ പതിയെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഊരുമ്പോ സുഖം കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കി ഞാൻ കിടന്നു......പ്രേമേട്ടൻ എണീറ്റപ്പോ ഞാൻ പാവാട താഴെകിട്ട് അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു.... എന്നെയും കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന് ചേട്ടൻ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി..... എന്ത് സുഖമായിരുന്നു അയാളുടെ വിരലുകൾ കയറിയപ്പോ അമ്മ വരാൻ ഇനിയും സമയം ഉണ്ട് പോയാലോ അങ്ങോട്ട് എന്നൊക്കെ എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി .... അല്ലങ്കിൽ വേണ്ട ചിലപ്പോ അമ്മ കണ്ടങ്ങാനും വന്നാ തീർന്നു.... തിങ്കളാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു കളിക്കാം എന്ന് ഓർത്തു ഞാൻ അവിടെ തന്നെ കിടന്നു......

സ്കൂൾ വിട്ട് സാധാരണ പോകുന്ന ബസ്സിൽ കയറാതെ നിന്ന സുഷമയോട് മോൻ കുണുങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

"ഇന്നലെ പോയ ബസ്സിൽ പോകണ്ട അമ്മേ നല്ല തിരക്കാണതിൽ...."

"ഇന്ന് ഉണ്ടാകില്ല മോൻ നോക്കിക്കോ...."

സുഷമ ബസ്സിലേക്ക് കയറിയതും എവിടുന്നോ ഓടി വന്ന് സമീറും രാഗേഷും മുന്നിലൂടെ തന്നെ കയറി പറ്റി..... അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിലാണ് കോളേജ് ഉള്ളത് അവിടുന്നാണ് തിരക്ക് കൂടുക സുഷമ മോനെ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് നിറുത്തി ..... അവർ തന്റെ പിന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ടെന്ന് അവരുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ സുഷമക്ക് മനസ്സിലായി.... ഇന്നലെ ഇറങ്ങാൻ നേരമാണ് അവൻ കൈ വെച്ചത് ഇന്ന് അങ്ങനെ ആകില്ല .... അടുത്ത സ്റ്റോപ് എത്താൻ സുഷമയുടെ മനസ്സ് വെമ്പി.... പിന്നിലൂടെയും മുന്നിലൂടെയും കുട്ടികൾ കയറിയപ്പോ ബസ് ഇന്നലത്തെത്തിനെക്കാളും ടൈറ്റായി ... പിന്നിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കിയ സുഷമ കണ്ടത് റിയാസ് തന്നെ നോക്കുന്നതാണ് വേഗം