Chapter Title : വാച്ച് മാൻ [ അൻസിയ ]

തരം മണവും മുറിയിലാകെ എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു... അമ്മയോടെനിക്ക് ദേഷ്യമൊന്നും തോന്നിയില്ല ഒരാൾക്ക് ഒരു ജീവിതമല്ലേ ഉള്ളു അത് സന്തോഷിക്കട്ടെ എന്നെന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു....

ഉച്ചക്ക് പോലീസ് വീണ്ടും അയാളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുന്ന സമയത്താണ് മുകുന്ദൻ വിളിച്ചത്.... അയാളോട് സുഷമ എല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോ വാച്ച്മാനെ നിർത്തിയത് നന്നായെന്ന് ആൾക്കും തോന്നി...

"ചേട്ടാ ഇന്നലെ പ്രേമേട്ടൻ ഇല്ലങ്കിൽ ഉള്ള അവസ്‌ഥ ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്ക്...."

"ഞാനും അത് തന്നെയാ ആലോചിക്കുന്നത് സുഷമേ.... പറഞ്ഞതിൽ പൈസ കൂടുതൽ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നാലും അയാൾ പോകാതെ നോക്കണം...."

"ഇല്ല ചേട്ടാ അയാളിനി പോകില്ല...."

"എന്ന് പറഞ്ഞോ...??

"അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം..."

"ഉം.. ശരി..."

മുകുന്ദന്റെ മനസ്സ് നാട്ടിൽ ആയിരുന്നു... എത്രയും പെട്ടന്നൊന്ന് നാട് വരെ പോകണം എന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു....

ഇന്ന് രാത്രിയും പ്രേമേട്ടൻ അമ്മയുടെ മുറിയിൽ വരുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.. അത് കയ്യോടെ പിടിക്കാൻ ഉറക്കമൊഴിച്ച് പന്ത്രണ്ട് മണി വരെ ഞാൻ കാതിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ ഉറക്ക ഭ്രാന്ത് കാരണം ചേട്ടൻ വന്നതും പോയതും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല... കാലത്ത് അമ്മയുടെ മുറിയിൽ പോയി തലേന്നത്തെ ഗന്ധം ഞാൻ പിടിച്ചെടുത്തു.... പിന്നെ തോന്നി അവരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് എത്തി നോക്കണ്ട എന്ന്...

തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ കോളജിലേക്ക് പോകുമ്പോ ഗേറ്റിൽ വെച്ച് പ്രേമേട്ടനെ കണ്ട് ഞാനൊന്ന് മുടന്തി നടന്നു... അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റോഡിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോ എന്നോട് പറഞ്ഞു...

"ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് ചുറ്റാൻ നിക്കണ്ട വന്നിട്ട് വേണം ശെരിക്കുമോന്ന് ഉഴിയാൻ..."

അന്നത്തെ ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചിലും മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയ ഞാൻ നാണത്താൽ തലയാട്ടി നടന്നകന്നു....

സാധാരണ എത്തുന്നതിനെക്കാൾ പത്ത് മിനുട്ട് നേരത്തെ എത്തി ഞാനന്ന്...

"ഇന്ന് വേഗം വന്നല്ലോ....??

"ബസ് നേരത്തെ കിട്ടി ..."

"മരുന്നെടുത്ത് വരട്ടെ....???

"പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു പോരെ..."

"സമയം കളയണ്ട അമ്മ വരും..."

"ഉം.."

"എന്ന അഞ്ച് മിനിറ്റ് പോരെ...??

"ഉം.."

എന്നെ ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്ന അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി... മുറിയിൽ കയറിയ ഞാൻ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഊരി കളഞ്ഞ് വേഗം പോയി നന്നായി കുളിച്ചു.... എന്ത് ധരിക്കണമെന്ന്