Chapter Title : വാദ്ധ്യാർ 1 [അഖിലേഷേട്ടൻ]

കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് അവൻ ഈ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി.

അങ്ങേര് വേറെ കെട്ടി എന്നെയും കൈ കുഞ്ഞായ എന്റെ മോനെയും അയാളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്നപ്പോഴാണ് ചേട്ടൻ വന്ന് ഞങ്ങളെ അവരുടെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്നത്..

ചേട്ടന് രണ്ട് പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു.. അമ്മുവും മാളുവും. അമ്മുവിന് അന്ന് അഞ്ചു വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. മാളു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് താമസം മാറിയ ശേഷം ഒരു മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ജനിക്കുന്നത്. അന്ന് ചേട്ടനും ഏടത്തിയും കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി മൂകാമ്പികയിലേക്ക് തൊഴാൻ പോയപ്പോഴാണ് എതിരെ വന്ന ലോറി അവരുടെ കാറിനെ ഇടിച്ചത്. ചേട്ടനായിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്. ഏടത്തി മുന്നിലെ സീറ്റിലും അമ്മുവും മാളുവും പുറകിലും.

ആ ഇടിയിൽ അവർ രണ്ട് പേരും അവിടെ വച്ച് തന്നെ മരിച്ചു. അമ്മുവും മാളുവും ദൈവ കൃപ കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷേ സൈഡിലെ ഡോറിൽ തലയിടിച്ച് അമ്മുവിന്റെ കണ്ണിന് മുകളിൽ നന്നായി മുറിഞ്ഞിരുന്നു. ആ മുറിയുടെ പാട് പിന്നെ മാഞ്ഞില്ല. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഈ മൂന്ന് മക്കളെയും പോറ്റാൻ വേണ്ടി താൻ ചെയ്യാത്ത ജോലിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അമ്മുവിന് കല്യാണ പ്രായം ആയപ്പോൾ ഒരുപാട് പേരെ നോക്കി. നല്ല വെളുത്ത നിറമായിരുന്നു അമ്മുവിന്. പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്തെ പാട് കാരണം ആർക്കും അവളെ ഇഷ്ടമായില്ല.

എല്ലാവരുടെ മുന്നിലും ഒരുങ്ങി കെട്ടി പോയി നിന്ന് അവസാനം അവൾക്കും മടുത്തു. അവസാനം അവൾ തയ്യൽ പഠിക്കാൻ പോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു.

അങ്ങനെ അവൾ നാട്ടിലെ രമണി ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. പതിയെ പതിയെ അവൾക്ക് കുറഞ്ഞ വരുമാനവും അവിടന്ന് കിട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

പഠിക്കാൻ മിടുക്കാനായിരുന്ന അബിനെ ബി. എഡ് പഠിപ്പിക്കാൻ അവളും ഞാനും നല്ലോണം കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

പക്ഷെ എന്ത് പഠിച്ചിട്ടെന്താ കാര്യം ഒരു നല്ല ജോലി വാങ്ങാൻ അവനെ കൊണ്ട് ആയില്ല.

പി എസ് സി എഴുതി മടുത്തു. പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളിൽ ശമ്പളം വളരെ കുറവുണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ടവൻ ആ ഓട് കമ്പിനിയിൽ ഏറ്റാനും മറ്റും പോക്ക് തുടങ്ങിയത്.

അതെല്ലാം ആലോചിച്ച് ഭവാനി ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. ആ സമയത്ത് അമ്മുവും മാളുവും വരുന്നത് അവൻ കണ്ടത്.

അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നു ചായ കുടിക്കുന്ന അബിനെയാണ് കണ്ടത്.

" ആ.. നീയെന്താടാ ഇന്ന് നേരത്തെ... "

അമ്മു അവിടെ വെച്ചിരുന്ന സമൂസയിൽ ഒന്ന് എടുത്ത് കടിച്ച്