Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

ചുണ്ടമർത്തി...

അല്പം മലർന്ന ചുണ്ടിൻെറ ചുടുനിശ്വാസം കവിളിൽ അടിച്ചപ്പോൾ അവനൊന്ന് കിടുത്തു...

അവളിലേക്കൊന്നു കൂടി അമർന്നു നിന്നവൻ...

അപ്പോൾ തോർത്ത് വഴിമാറി ആ നിറമാറിടങ്ങൾ അവൻെറ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു...

നല്ല മാംസളമായ മാറിടങ്ങൾ... അവൻ കണ്ണടച്ച് അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ച് നിന്നു...

“ എൻെറ പൊന്നുമോൻ... ഞാൻ നിന്നെ കണ്ണാ എന്ന് വിളിച്ചോട്ടേടാ മോനേ... “ സരസ്വതി മുഖം അടർത്തി മാറ്റി അവനോട് ചോദിച്ചു...

അവളുടെ കാലിൻെറ കെട്ട് അഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...

കണ്ണിൽ നനവ് കണ്ട് കൃഷ്ണന് സങ്കടം തോന്നി...

അവൻ അവളുടെ മാറിൽ അലസമായി കിടന്ന തോർത്തെടുത്ത് അവളുടെ കണ്ണുനീരൊപ്പി...

“ എന്തിനാ കരയുന്നേ അമ്മേ... അമ്മേടെ കണ്ണൻ വന്നില്ലേ... ഇനി എൻെറ അമ്മ വിഷമിക്കരുതെട്ടോ... “ അവൻെറ കരുതൽ കണ്ട് അവളുടെ മുഖം ഉദയ സൂര്യൻെറതു പോലെ പ്രഭാമയമായി...

“ ഇല്ല കണ്ണാ... ടാ നീ വരുമ്പോ നിനക്ക് ഇടാനായി ഞാൻ മേടിച്ചു വച്ചതാ ഈ മുണ്ടൊക്കെ... മോൻ ഇത് മാത്രം ഇട്ട് നടന്നാൽ മതീട്ടോ വീട്ടിൽ... “ അവൾ മുണ്ടുകളെടുത്ത് അവൻെറ കയ്യിൽ കൊടുത്തു...

അവൻ ആ മുണ്ടുകളൊക്കെ എടുത്തു നിവർത്തി നോക്കി...

അതിന് അധികം നീളമില്ലായിരുന്നു... മുട്ടിനു താഴെ വരെ മാത്രം... എന്നാൽ അതിനു വളരെ കനം കുറവുമായിരുന്നു...

“ അയ്യേ അമ്മേ.... ഈ മുണ്ടൊക്കെ ചെറുതാണല്ലോ... കനവും കുറവ്... എനിക്ക് നാണമാകും അമ്മേ... “ അവൻ ചിണുങ്ങി അവളോടൊട്ടി...

“ പിന്നെ ഒരു നാണക്കാരൻ... പതിനെട്ട് വയസ്സല്ലേ നിനക്കുള്ളൂ... മീശയും മുളച്ചിട്ടില്ല.... കണ്ടാൽ പതിനാല് വയസ്സ് തന്നെ കഷ്ടിയാ... അപ്പോഴാ... അമ്മ ഇഷ്ടം കൊണ്ട് മേടിച്ചു വച്ചതല്ലേടാ… “ അവളുടെ മുഖം കെഞ്ചുന്നതു പോലെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ മുഖം കൊക്കുമ്പിളിൽ എടുത്തു...

“ അമ്മേടെ ഒരിഷ്ടത്തിനും ഞാനെതിരല്ല... ഇതുവരെ എൻെറ ഒരു കാര്യങ്ങളും നോക്കുവാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഞാനുടുത്തോളാം അമ്മേ ഇതെല്ലാം... “ അവനാ കുറി മുണ്ടുകളൊക്കെയെടുത്ത് വച്ചു...

“ എൻെറ ചക്കരക്കണ്ണൻ... “ അവളെഴുന്നേറ്റ് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നെറുകയിൽ ഉമ്മ വച്ചു... അവൻ മുഖമുയർത്തി അവളുടെ സുന്ദരമായ വദനത്തെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...

“ ഞാൻ താഴേക്ക് പോവാ... അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാകും... നീയീ തുണികളൊക്കെ മാറ്റി അതിൽ നിന്നൊരു മുണ്ട് മാത്രം ഇട്ടോണ്ട് വാ... ഉള്ളിൽ ഒന്നും വേണ്ടട്ടോ... “ അവളവനെ വാതിൽക്കൽ വച്ച് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു...

“ ഒന്ന് പോ അമ്മേ... “