Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

തവണ പാല് കറന്നതല്ലേ... അവളുടെ താരാട്ടിൽ അവൻ പെട്ടെന്ന് അലിഞ്ഞുറങ്ങി...

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ കണ്ണനെ എണീപ്പിച്ച് പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ നടത്തിച്ചു സരസ്വതി... 9 മണിക്ക് നീല പാൻറ്സും ചന്ദന കളർ ഷർട്ടുമിട്ട് കണ്ണൻ പോകാനൊരുങ്ങി... കേശവൻ വരാന്തയിൽ നിന്ന് കണ്ണനെ വിളിച്ചു പോകുവാനായി... അപ്പോൾ സരസ്വതി കയ്യിൽ ചോറുംപൊതിയും ചീപ്പുമായി ഓടി വന്നു... അതവൾ കേശവൻെറ കയ്യിലുള്ള കണ്ണൻെറ തോൾസഞ്ചിയിലേക്കിട്ടു...

“ ഏട്ടാ... ഞാനവൻെറ മുടിയൊന്ന് ചീകട്ടെ... ഒന്ന് നിൽക്കണേ... “ സരസ്വതി അതു പറഞ്ഞ് വരാന്തയിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്കുള്ള വാതിൽ കടന്ന് അവിടെ നിന്നിരുന്ന കണ്ണനെ വാതിലിൻെറ മറവിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി...

“ സരസ്വതി പെട്ടെന്ന് ആയിക്കോട്ടെ... 9.30 ക്ക് അവിടെയെത്തണം... “ കേശവൻ ധൃതി പിടിച്ചു...

“ ഓ... പതുക്കെ പോയാൽ മതി... കണ്ണാ... ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണമൊക്കെ ശരിക്ക് കഴിച്ചോണേ...“ അവളവൻെറ മുടി ചീകിയൊതുക്കി... അവളുടെ കണ്ണ് നനഞ്ഞിരുന്നു...

“ ക്ലാസ്സ് വിട്ടാൽ പിള്ളേരുടെ കൂടെ സൊറ പറഞ്ഞ് നിൽക്കണ്ട... വേഗം ഇങ്ങ് പോര് അമ്മ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും ട്ടോ... “ അതും പറഞ്ഞ് അവളവനെ കരവലയത്തിലൊതുക്കി... നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു...

“ വേഗം വന്നാൽ എനിക്ക് സമ്മാനം തരുമോ അമ്മേ... “ അവനവളുടെ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു... അവളവൻെറ ഇരു കവിളിലും മുത്തി...

“ വേഗം ഓടി വന്നാൽ എൻെറ പൊന്നിന് നല്ല സമ്മാനം തരും ഈ അമ്മ... “ അവൻെറ ഇടതു കാതിനു താഴെ പയ്യെ കടിച്ചു അവൾ... അവൻെറ തത്തമ്മ ചുണ്ട് വിരലുകൾക്കിടയിലാക്കി ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ടു സരസ്വതി...

“ വേഗം വന്നാലേ ഈ തത്തമ്മചുണ്ടിൽ അമർത്തിയൊരുമ്മ തരാം അമ്മ... വരുമോടാ നീ കുറുമ്പാ... “ അതു പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച കുസൃതി കണ്ടു കണ്ണൻ...

“ ഞാനോടി വരും എൻെറ അമ്മേടേ അടുത്ത്... “ അവനും അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു... എന്നിട്ട് വാതിൽ തുറന്ന് കേശവൻെറ കൂടെ സൈക്കിളിൽ കേറി... അവർ മുറ്റവും കടന്ന് ചെമ്മൺപാതയിലേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി സരസ്വതി നിന്നു... കണ്ണനെ നോക്കി അവൾ കൈവീശി... മുണ്ടിൻെറ