Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ചെറിയ ഭരണിയിൽ ആക്കി വയ്ക്കുകയായിരുന്നു അവൾ...

കണ്ണൻ പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പുറത്ത് ഉമ്മ വച്ചു...

“ വന്നോ എൻെറ കുട്ടി... “ അവൾ കണ്ണൻെറ വേഷം കാണുന്നതിനായി തിരിഞ്ഞു... അവൻെറ ചീകിയൊതുക്കിയ മുചിയും മീശയില്ലാത്ത മുഖവും... നഗ്നമായ നെഞ്ചും വയറും... അൽപം തുടിപ്പുള്ള കൈകളും...

ചെറിയ രീതിയിൽ മസിൽ ഒക്കെ കാണുവാൻ തുടങ്ങി... ഉം തൻെറ ദേഹരക്ഷയുടെ ഗുണം...

അവൻെറ അരക്കെട്ടിൽ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ചാരനിറത്തിലുള്ള നിക്കറിൽ അൽപം മുഴുപ്പ്... ഹോ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അവൻെറ തടിക്കുണ്ണ... ഇന്നലെ തൻെറ കയ്യിലിരുന്ന് തെന്നിക്കളിച്ച നേന്ത്രപ്പഴം... അത് ഇങ്ങനെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാൻ തന്നെയാണ് ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞ് ഇതുപോലത്തെ രണ്ട് മൂന്ന് നിക്കർ മേടിപ്പിച്ചത്... നിക്കറിന് താഴേക്ക് തുടയൊക്കെ കാണാൻ നല്ല രസം...

“ ഹായ്... ഈ വേഷത്തിൽ മോനേ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ... “ അവൾ നിക്കറിനു പുറത്തുടെ അവൻെറ സാധനത്തിൽ തഴുകി... കണ്ണനൊന്ന് കിടുത്തു...

“ മോനേ... അച്ഛൻ വരുമ്പോൾ ഈ മുണ്ടെടുത്ത് ഉടുത്തോണേ... “ അവളവന് വെളുത്ത മുണ്ട് കൊടുത്തു... കുറിമുണ്ട് മാറി വലിയ ചെക്കൻമാരുടുക്കുന്ന മുണ്ടാണ് അവന് അവൾ നൽകിയത്...

“ ശരിയമ്മേ... “ സരസ്വതിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയായി അവനവിടെ നിന്നു...

അവളവന് കഴിക്കാനായി ഉണ്ണിയപ്പം കൊടുത്തു...

അതു കഴിഞ്ഞ് ബൂസ്റ്റിട്ട പാലും മുട്ടയും കൊടുത്തു...

ആ പതിവിപ്പോൾ കണ്ണനും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാതായി...

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് സരസ്വതി കണ്ണനെയും കൂട്ടി വരാന്തയിലേക്ക് പോയി...

കണ്ണൻെറ വയറ് നിറഞ്ഞു അവൻെറ വിശപ്പെല്ലാം പമ്പ കടന്നു...

ചവിട്ടുപടിയിലായി സരസ്വതി കണ്ണനെ ഇടതു വശത്തായി ഇരുത്തി...

ഇരുട്ട് ചെറുതായി പരക്കുന്നു...

വാതിൽപ്പടിയിൽ നിക്കറിട്ട് ഇരിക്കുന്ന കണ്ണനും മുണ്ടും ബ്ലൌസും മാത്രമണിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന സരസ്വതിയും... അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നിത്തുടങ്ങി...

“ അച്ഛനെപ്പോ വരുമെന്നാടാ പറഞ്ഞേ കണ്ണാ... “ അവൻറ പിന്നിലൂടെ മുടി മസ്സാജ് ചെയ്ത് സരസ്വതി ചോദിച്ചു...

“ 7 മണിയാകുമെന്നാ പറഞ്ഞത്... “ അവൻ ആ തലോടലും സ്നേഹവും ആസ്വദിച്ചു...

“ നീ വേണേൽ എൻെറ മടിയിലൊന്നു കിടന്നോ മോനേ... “ അവളവൻെറ തല പതിയെ അവളുടെ മടിയിലേക്ക് ചരിച്ചു...