Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

എന്നിട്ട് വാതിൽ തുറന്ന് കേശവൻെറ കൂടെ സൈക്കിളിൽ കേറി... അവർ മുറ്റവും കടന്ന് ചെമ്മൺപാതയിലേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി സരസ്വതി നിന്നു... കണ്ണനെ നോക്കി അവൾ കൈവീശി... മുണ്ടിൻെറ കോന്തല കൊണ്ട് കണ്ണീരൊപ്പി...

അന്ന് കണ്ണൻ പോയതിൽ പിന്നെ സരസ്വതിക്ക് ഒന്നിലും ഒരു താൽപര്യം തോന്നിയില്ല...

കണ്ണൻെറ സാമീപ്യം അത്രയും അവളെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു... അവളിലെ അമ്മയേയും പെണ്ണിനേയും ഒരു പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ആൺകുട്ടിയായി തീർന്നിരുന്നു കണ്ണൻ...

വൈകിട്ട് നാല് മണിയായപ്പോൾ സരസ്വതി വീടിൻെറ പടിവാതിലിൽ അവനേയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്...

ദൂരെ നിന്ന് കണ്ണൻ തോൾസഞ്ചിയുമായി ഓടിവരുന്നത് കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു...

ഏട്ടനെ കാണാനില്ലല്ലോ... അവൻ തിരികെ ബസ്സിനാവും വന്നത്... വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ അപ്പുറമാണ് ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പ്...

ഒരു ചുവന്ന ബ്ലൌസും വെളുത്ത മുണ്ടുമായരുന്നു അവളുടെ വേഷം... കണ്ണനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ചാരുപടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റി താലിമാല ബ്ലൌസിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തിട്ടു... മുണ്ട് നല്ലോണം താഴ്ത്തി അരഞ്ഞാണം വെളിയിലാക്കി... കാലിലെ കൊലുസൊന്ന് കിലുക്കി അവൻെറ ഓട്ടം നോക്കി ചിരിച്ചു... മേൽമുണ്ടില്ലാതെ താലിയും അരഞ്ഞാണവും ഒക്കെ കാണിച്ച് പെക്കിളുമൊക്കെ വെളിയിലാക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് നിൽക്കുന്ന സരസ്വതിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവനും സന്തോഷം തോന്നി... അമ്മ തന്നെയും കാത്ത് നിൽപ്പാണ് അമ്മയുടെ സ്വത്തൊക്കെ തുറന്നു വച്ചു...

അവനോടി വന്ന് തോൾസഞ്ചി അരമതിലിൽ ഇട്ട് സരസ്വതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...

“ അമ്മേ... “ കണ്ണൻ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവളവനെ ഗാഢം പുണർന്നു...

“ കണ്ണാ എൻെറ പൊന്നേ... അമ്മ എത്ര നേരമായെന്നോ കാത്തു നിൽക്കുന്നു... വാ അകത്തേക്ക്... വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കട്ടെ... വിശക്കുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്... “ സരസ്വതി