Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

മുറ്റത്തെത്തി...

സമയം ഏഴ് മണിയായി... തുളസിത്തറയിൽ വിളക്ക് കത്തുന്നു... സരസ്വതിയുടെ മടിയിൽ കണ്ണൻ കിടക്കുന്നു... പാവം അവൾക്കിപ്പോ അവനില്ലാതെ വയ്യ എന്നായോ...

“ സരസ്വതി... ഞാനൽപം വൈകിയല്ലേ... നാളെ ഓഡിറ്റ് ആണന്നേ... എല്ലാം ഒന്ന് ശരിയാക്കി വച്ചതാ... കണ്ണൻ അമ്മേടെ മടിയിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയോ... “ സൈക്കിൾ സ്റ്റാൻിലിട്ട് കേശവൻ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കണ്ണൻ കണ്ണ് തുറന്നു...

“ ഞങ്ങൾ ഏട്ടനേയും നോക്കി ഇരുന്നതാ... അവനൽപം മയങ്ങി അല്ലേടാ... “ അവൻെറ മുടിയിൽ അവൾ വിരലോട്ടി... എന്തോ കള്ളത്തരം രണ്ടുപേരുടേയും കണ്ണുകളിലൂടെ അവർ കൈമാറി...

രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനു മുൻപ് കേശവൻ പുതിയ ഏതോ പടത്തിൻെറ കാസറ്റ് വിസിആറിൽ ഇട്ടു...

അതു കണ്ടു കൊണ്ടാണ് സരസ്വതി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്നത്... ടിവിയുടെ എതിർവശത്തുള്ള നീളമുള്ള സോഫയിലായിരുന്നു കേശവനിരുന്നത്... അതിനു പുറകിലായി കണ്ണൻ തൻെറ ബുക്കുകൾ എടുത്ത് പഠിക്കുകയായിരുന്നു...

“ ദേ ഏട്ടാ... അധികം ഒച്ചവയ്ക്കല്ലേ... കണ്ണൻ പഠിക്കുകയാണ്... “ കേശവൻെറ സോഫയുടെ പിന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് സരസ്വതി താക്കീത് കൊടുത്തു... കേശവൻ അത് അനുസരിച്ചു... സരസ്വതി പറയുന്നതെന്തും അയാൾ അനുസരിക്കുമായിരുന്നു...

കണ്ണൻ ബുക്കിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി സരസ്വതിയെ നോക്കി...

സോഫയിൽ രണ്ട് കൈകളും കുത്തി നിൽക്കുന്ന അമ്മേടെ പിൻഭാഗമാണ് കാണുന്നത്...

നടു അൽപം വളച്ച് കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടാവാം ഉരുണ്ട ചന്തി ഒന്നൂടെ വിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു...

അവൻെറ നോട്ടം പിന്നിൽ അനുഭവിച്ചത് പോലെ സരസ്വതി തിരിഞ്ഞ് കണ്ണൻെ നോക്കി...

ഉം... അവൻെറ നോട്ടം അങ്ങോട്ട് തന്നെ... അവൾ കണ്ണുരുട്ടി നാക്ക് കടിച്ച് അമ്പ എന്ന് ഒരു വിരൽ ഉയർത്തി