Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

കൂതിപ്പൊട്ടിൽ മണക്കും... ശ്ശീ... ചീത്തക്കുട്ടി... പക്ഷേ സരസ്വതി അത് വല്ലാതെ ആസ്വദിച്ചു... തൻെറ ഇതുവരെ ആരും ഓമനിക്കാത്ത തൻെറ കൂതിപ്പെണ്ണിനെ നാവിനാൽ വട്ടം ചുഴറ്റി ലാളിക്കുകയാണ് തൻെറ ഓമനപുത്രൻ...

“ സരസ്വതി കണ്ണൻ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞോടി... അവൻെറ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ലല്ലോ... “ അപ്പോഴും കേശവൻ പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയില്ല... സരസ്വതിയും കണ്ണനും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി... പിടിക്കപ്പെടരുത്...

അവൾ അവൻെറ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് അവനോട് എഴുന്നേൽക്കാൻ അടയാളം കൊടുത്തു... വെളുക്കുവോളം കക്കരുത്... പിടിക്കപ്പെടും എന്നവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു... പണ്ട് സ്കൂളിൽ വച്ച് മാഷിൻെറ മടിയിലിരുന്ന് ചുംബിച്ചു രസിക്കുമ്പോൾ തൻെറ കൂട്ടുകാരി രഹ്ന പറയുന്ന വാചകമായിരുന്നു അത്... അന്നത്തെ കഴപ്പെല്ലാം ഇപ്പോൾ തിരികെ തൻെറ കവക്കിടയിൽ പുനർജനിക്കുന്നതായി തോന്നി സരസ്വതിക്ക്...

കണ്ണൻ പിന്നിലേഴുന്നേറ്റു...

അവൻെറ മുണ്ടിന് മുന്നിലെ കൂടാരം സരസ്വതിക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാനായില്ല... അവളതിലൊന്ന് പിടിച്ച് ഞെരിച്ചു വിട്ടു... ഹോ കമ്പിയായി നിൽക്കുന്ന തടിക്കുണ്ണ...

“ ആഹ്... അച്ഛാ... എൻെറ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു... “ അവൻ സരസ്വതിയെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി...

കേശവൻ ചോറ് കഴിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു... ഇന്നത്തെ പണിയുടെ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു കേശവന്...

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കേ കേശവൻ അവരോട് സ്കൂളിലെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു... കൂടാതെ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി അവരോട് അയാൾ പറഞ്ഞു.. അതുകേട്ട് സരസ്വതിയും കണ്ണനും വിഷമിച്ചു പോയി...

“ കണ്ണാ നീ വന്നേപ്പിന്നെ സരസ്വതി നിൻെറയൊപ്പമാ കിടപ്പ്... എന്നെയൊന്ന് ഗൌനിക്കുന്നതു പോലുമില്ല... ഇന്നു മുതൽ അമ്മ എൻെറയടുത്ത് കിടന്നോട്ടെ... കണ്ണന് ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുവാൻ പേടിയൊന്നുമില്ലല്ലോ... “ സരസ്വതിക്ക് അതുകേട്ട് അൽപം ദേഷ്യം വന്നു...

ഇങ്ങേരുടെ എന്ത്