Chapter Title : വാണറാണി [റിശ്യശ്രിംഗൻ]

പുക്കിളിലേക്കു ചീറ്റിച്ചു.

"എടാ നീയെന്നെ ചതിക്കുമോ?" സുരതാലസ്യത്തിൽ രാജേഷിന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ഐശ്വര്യ ചോദിച്ചു.

"എന്താണ് ഇങ്ങനെയൊരു ചോദ്യം?" അവൻ മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു.

"അല്ലെടാ, എനിക്കു നിയില്ലാതെ വയ്യ. പക്ഷെ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ? ആ ഭയം എനിക്കുണ്ട്."

"ആരുമറിയില്ല. നമ്മൾ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി."

"എന്നാൽ നീ പൊയ്ക്കൊ, തള്ള ഉണരാൻ സമയമായി." അവൾ കിടക്കയിൽ മലർന്നു കിടന്നു.

×××××××××××××××××××××××××

"എടാ നീയൊരു കാര്യംഅറിഞ്ഞൊ?" വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സഞ്ജു ചോദിച്ചു. ലഞ്ച് ബ്രേക്ക് ആയിരുന്നു അപ്പോൾ.

"എന്താടാ?" വൈശാഖ്.

"നമ്മുടെ ഷീബയാന്റി മരിച്ചു."

"എപ്പോൾ? എങ്ങനെ?" വൈശാഖിന് അദ്ഭുതം. നല്ലൊരു സ്ത്രീ ആണെന്ന്  സഞ്ജു പറഞ്ഞിട്ടടുണ്ട്.

"ആത്മഹത്യ ചെയ്തു."

"എന്തിന്?"

"അവർക്ക് ഒരാളുമായി അവിഹിത ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതേല്ലാരും അറിഞ്ഞു."

"പക്ഷേ അവർ പക്കാ ഡീസന്റ് ആണ്, നല്ലവരാണ് എന്നൊക്കെ അല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്."

"അങ്ങനെയാണ് എല്ലാവരും കരുതിയത്. ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ ഉള്ള ഇവഴളുമാരൊക്ക കണ്ടവനെ വിളിച്ചു കഴപ്പ് തീർക്കും. നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ ആത്മഹത്യ. അവരുടെ പാവം ഭർത്താവ്, രണ്ടു പെൻമക്കൾ അവർക്കല്ലേ നാണക്കേട്, ദേ പത്രത്തിൽ ഫോട്ടോ സഹിതം വാർത്ത ഉണ്ട്." സഞ്ജു പത്രം വൈശാഖിനു കൊടുത്തു.

"എടാ ഞാനിത് വായിച്ചു പിന്നെ തരാം"

അന്ന് സ്കൂൾ വിട്ടു വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ വൈശാഖിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഐഡിയ തെളിഞ്ഞു.

വീട്ടിൽ എത്തിയ അവൻഡ്രസ്സ് മാറി പത്രവും എടുത്ത് ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. ഐശ്വര്യ കാപ്പി തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു.

"അമ്മ ഇവരെ അറിയുമോ?" വൈശാഖ് പത്രം ഐശ്വര്യക്ക് കൊടുത്തു.

അവൾ ആ ഫോട്ടോ നോക്കി.

"ഇവരെ ഞാൻ