Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

ഞെരിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നൈറ്റിചേർത്ത് ഒരു വിരല്‍ അവളുടെ ചന്തിവിടവില്‍ കേറ്റിയതും അവളൊന്നു പുളഞ്ഞ് അകന്ന് മാറി.

"കുട്ടികൾ കണ്ടോണ്ട് വരും.. വാതില് ചാരിയാലും കൊഴപ്പമാണ്.. ഉമ്മാക്കും അമ്മോനും കൂടി വാതിലടച്ച് എന്താ പരിപാടീന്ന് ചിന്തിക്കും.. രണ്ടും കൊച്ചുകുട്ടികളല്ല." അവൾ ചിരിച്ചു.

"പറഞ്ഞപോലെ അന്റെ മോളെന്തിയേ.? ഓളെ കണ്ടില്ലാല്ലോ."

"ഇന്റെ മോളോ.? അവൾ ഇന്റെ മാത്രം മോളല്ല.. ഇക്കാടേം കൂടിയാ.. "

അബു മനസ്സിലാകാതെ അവളെ നോക്കി.

"ഓർമ്മയുണ്ടോ അന്ന് ഇന്റെ നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ച സമയം.? അന്ന്തൊട്ട് നിക്കാഹിന്റെ തലേന്ന് വരെ ഇക്ക പാല് മുഴുവൻ ഉള്ളിലേക്കാ വിട്ടത്.. ഞാനിവിടുന്ന് പോകുന്നതിന് മുമ്പേ ഇന്റെ കുളി തെറ്റിയിരുന്നു."

അബുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സ്ഫോടനം തന്നെ നടന്നു. ഇന്നോളം പറയാത്ത രഹസ്യമാണ് ഇന്ന് അനുജത്തിയുടെ വായിൽ നിന്നുതിർന്നത്. അയാൾ വിശ്വസിക്കാനാകാതെ അവളെ നോക്കി.

"പലവട്ടം ഇക്കാനോടിത് പറയണമെന്ന് കരുതീതാണ്.. പിന്നെ തോന്നി ഇക്കാക്ക് വെഷമമായെങ്കിലോന്ന്." അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. എന്തോ ഒരു ഭാരം മനസ്സിൽ നിന്നിറക്കി വെച്ച പോലെ ഫൗസിയ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നോക്കി നിന്നു.

"ഉമ്മാ.. ഫോണെവിടെ.?" നൗഷിദ മുറിയിലേക്ക് കേറി വന്നു.

ഉമ്മയും അമ്മോനും എന്തോ കാര്യമായ ചർച്ചയിലാണെന്ന് തോന്നിയതും അവൾ ശല്ല്യം ചെയ്യാതെ ഫോണുമെടുത്ത് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

"മോളേ.." അബു വിളിച്ചു.

നൗഷിദ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന അബു അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നെറുകയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ ഉമ്മവെച്ചു. തട്ടമിട്ട തലയിലൊന്നു തഴുകിയിട്ട് ചോദിച്ചു.

"നീയെന്താടീ ഗൾഫില് തിന്നോണ്ടിരുന്നത്.. ആകെ ഗുണ്ട്മണിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ.? ങും.. പെണ്ണിനെ കെട്ടിക്കാറായി." മാറിലെ മുഴുപ്പിൽ നിന്നും താഴോട്ടിഴഞ്ഞ കണ്ണുകൾ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു.

നാണിച്ചുപോയ നൗഷിദ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓടി മറഞ്ഞു. അപ്പോഴും ആ ഇളകിത്തുളുമ്പുന്ന പിന്നഴകിലായിരുന്നു അയാളുടെ കണ്ണുകൾ.

"ങും.. കുറുക്കന്റെ നോട്ടം എപ്പോഴും കോഴിക്കൂട്ടിലേക്ക് തന്നെ." ഫൗസിയ കളിയാക്കി.

"കണ്ടിട്ട് സഹിക്കുന്നില്ലെടീ.. എന്തൊരു കുണ്ടിയാടീ.. മുലകൾക്കും നല്ല മുഴുപ്പ്.. വല്ലവന്റേയും കൈവളമുണ്ടോടീ.?"

അവൾ ചിരിച്ചു. "അതവിടുത്തെ ഭക്ഷണത്തിന്റേതാ.. ചുമ്മാ ഇരുന്ന് തിന്നുവല്ലേ ജിബനും ബണ്ണും.. കുണ്ടി വലുതാവാൻ വേറൊന്നും വേണ്ട."

തന്റെ രണ്ട് പെൺമക്കളും ഒന്നിനൊന്ന് മെച്ചമാണെന്ന് അയാൾ ഓർത്തു. രണ്ടിനേം