Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

അവൾ പരിഭവിച്ചു.

"ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേടീ.. അപ്പൊഴേക്കും പിണങ്ങിയാലോ." കവിളിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ടും അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞില്ല.

അതോടെ അയാളവളുടെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് അവളുടെ തുടകൾ വലിച്ചകത്തി ഷംനമോള് ഇറങ്ങിവന്ന ആ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി മുഖമിട്ടുരച്ചു. അവൾ ഇളകിച്ചിരിച്ചുപോയി.

"ഈ പൂറിന്റെ സീല് പൊട്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോന്ന ഒറ്റ ദുഃഖമേ ഇപ്പൊ എനിക്കുള്ളൂ." നാലഞ്ച് ഉമ്മ ഒരുമിച്ച് കൊടുത്ത് നാവ് നീട്ടി നക്കി.

നാവ് നീർചോലയിൽ നീന്തിത്തുടിച്ചതും ചോല കരകവിഞ്ഞൊഴുകി.

കൊതി തീരുവോളം തേൻ നുകർന്നിട്ടയാൾ പെങ്ങളെ കട്ടിലിലേക്ക് മലർത്തിക്കിടത്തി വീണ്ടും ആ പൂവമ്പഴം പോലുള്ള മേനിയിലേക്ക് പടർന്ന് കയറി….

സംഗതി വാപ്പ മയ്യത്തായതിന്റെ പത്താം ആണ്ടാണെങ്കിലും തറവാട്ടിൽ എല്ലാവരും ഒത്തുചേർന്നതിന്റെ ആഘോഷമാണ് നടന്നത്.

ഉസ്താദുമാരെ എല്ലാവരേയും പോക്കറ്റിൽ മണി ഇട്ടുകൊടുത്ത് യാത്രയാക്കിയപ്പോഴേക്കും മണി മൂന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അയൽക്കാരും പിരിഞ്ഞുപോയി. നടുമുറ്റത്ത് കുട്ടികളുടെ ബഹളം മാത്രം ബാക്കി.

അബുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവരുടെ ഇടയിൽ മകളെ പരതിയെങ്കിലും കണ്ടില്ല. ഫൗസിയുടെ മകളേയും കാൺമാനില്ല. അയാൾ ഫൗസിയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

ഫൗസി റൂമിലുണ്ടായിരുന്നു. ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽപ്പാണവൾ.

"എന്നാ ഇങ്ങള് പിന്നെ വിളിക്കി.. എനിക്ക് കൊറച്ച് പണീണ്ട്." അവൾ ഇക്കാനെ കണ്ടതും കെട്ട്യോനോടുള്ള സൊള്ളല് മതിയാക്കി ഫോൺ മേശയുടെ മുകളിലേക്ക് വച്ചു.

"അളിയനെന്താടീ വരാഞ്ഞേ.?" അബു തിരക്കി.

"ടിക്കറ്റെടുത്തതാണ്.. പോരാൻ നേരത്താണ് അർബാബ് എന്തോ പണി ഏൽപ്പിച്ചത്.. അതും കൂടി തീർത്തിട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ വിട്ടു."

അബു പെങ്ങളെ മൊത്തത്തിൽ കണ്ണുകൊണ്ടൊന്നുഴിഞ്ഞു.

"എന്താ ഇക്കാ ഇങ്ങിനെ നോക്കണേ.. മുന്‍പ് കാണാത്തപോലെ." അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി.

"കുറേ