Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

അവൾ തട്ടംകൊണ്ട് പോലും മാറ് മറച്ചില്ല.

അളിയൻ ലീവിന് വന്നശേഷം ഒന്ന് കളിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. ആ പഹയനാണെങ്കിൽ ആറുമാസം ലീവുമുണ്ട്. ഇനിയും കിടക്കുന്നു രണ്ട് മാസം. നൂർജുവിന്റെ സ്വർണ്ണ നിറമാർന്ന മാറിടം കണ്ടയാൾ വെള്ളമിറക്കി.

"എന്താ ഇക്കാ നോക്കുന്നേ.. പാല് വേണോ.?" അവൾ കളിയാക്കുന്നപോലെ ചോദിച്ചു.

ങാഹാ.. അത്രക്കായോ.? അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നയാൾ കുഞ്ഞിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മുല പിടിച്ചുവാങ്ങി നാല് ഊമ്പൽ ഊമ്പിയിട്ട് മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി വായിലുണ്ടായിരുന്ന പാല് കുടിച്ചിറക്കി.

കുഞ്ഞ് വാവിട്ട് കരഞ്ഞു.

ഇക്കാന്റെ കുസൃതി കണ്ടവൾ അന്തം വിട്ടുപോയിരുന്നു.! ഈ ഇക്കാക്ക് ഒരു പേടിയുമില്ല. തൊട്ടപ്പുറത്ത് കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നു. കരയുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ വായിലേക്കവൾ മുലക്കണ്ണ് തിരുകി. അതോടെ കരച്ചിൽ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ടു.

"ഇക്കാക്ക് അത്രക്ക് കൊതിയാണെങ്കി ഇന്ന് പോവണ്ട.. ഇവിടെ കൂടിക്കൊ.. രാത്രി മക്കളുറങ്ങിയാ ഞാൻ വിളിക്കാം." അവൾ കൊതിപ്പിക്കുന്നൊരു നോട്ടം നോക്കിയിട്ട് തുടയിടുക്കൊന്ന് ചൊറിഞ്ഞു.

സീല് പൊട്ടിച്ച കുണ്ണയെ മറക്കാൻ ഒരു പൂറിനും കഴിയില്ല. അത് തുണിയുടുക്കാത്ത സത്യമാണ്.!

അയാളുടെ മനം ആനന്ദനൃത്തമാടി. പക്ഷെ, ജമീലാനെ എന്തു ചെയ്യും.? അവളെയവിടെ ഒറ്റക്ക് കിടത്താൻ പറ്റില്ല. ആ ചിന്തയോടെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അയാളെ വരവേറ്റത് രണ്ട് മുഴുത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങളാണ്.

വരാന്തയിൽ കുന്തിച്ചിരുന്ന് എന്തോ തുടക്കുകയാണ് അനുജന്റെ ഭാര്യ സജ്ന. ഇന്നുവരെ തനിക്ക് പിടുത്തം തരാത്തവളാണിവൾ. ഇനിയിപ്പൊ ഫൗസി നാട്ടിലുണ്ടല്ലോ. ഇവളെ വീഴ്ത്താൻ ഫൗസിയുടെ സഹായം തേടാം. അയാളവളെ മറികടന്ന് അവൾ കാണുന്ന രീതിയിൽ മുലയിടുക്കിലേക്ക് നോക്കി ചുണ്ട് നനച്ച് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. അവൾ തട്ടംകൊണ്ട് മാറ് മറക്കുന്നത് ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടു.