Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് നിന്നു.

"ങാ ഉമ്മാ.. പറഞ്ഞോളി."

"പിന്നേയ്.. ഒറങ്ങുമ്പൊ വല്ലിമ്മാന്റെ കൂടെ കെടന്നാമതി.. വാപ്പാന്റെ കൂടെ ഒരു മുറീല് കെടക്കരുത്."

ഷംനയുടെ മുഖം വല്ലാതായി.

"ശരി ഉമ്മാ.." അവൾ വാപ്പാനെ നോക്കി.

അബു എന്തോ പന്തികേട് മണത്തു.

"എന്താടീ ഓള് പറഞ്ഞത്.?" ഫോൺ കട്ടായതും അയാൾ മോളോട് ചോദിച്ചു.

ഷംന ചുറ്റും നോക്കി ആരും കേൾക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഉമ്മാക്കെന്തോ സംശയം തോന്നീട്ട്ണ്ട്.. ഇന്നോട് വാപ്പാന്റെ കൂടെ ഒരു മുറീല് കെടക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞു."

അത് കൊള്ളാല്ലോ.. നല്ല ഒരു ഐഡിയയാണ് ജമീലാ നീ തന്നത്. കെട്ട്യോൾക്ക് ഉള്ളിൽ നന്ദി പറഞ്ഞ് അബു മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

"ഓള് സംശയിച്ചാ എനിക്ക് മൈ.." അബു മുഴുവനാക്കിയില്ല. മക്കള് കേൾക്കെ അയാൾ തെറി വാക്കൊന്നും പറയാറില്ലായിരുന്നു. "മോള് പേടിക്കേണ്ട.. ഇനി വാപ്പ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം കേട്ടോ.. ഉമ്മ കാൺകെ ഇന്റെ മുത്തിനെ ഞാനൊന്നും ചെയ്യൂല." അയാൾ മകളുടെ തലയിലൊരുമ്മ കൊടുത്ത് ആശ്വസിപ്പിച്ചാണ് വിട്ടത്.

നടന്നകലുന്ന മകളുടെ പിന്നഴകിൽ കണ്ണുടക്കിയതും അയാളുടെ കുണ്ണയൊന്ന് വിറച്ചു. ശ്രമിക്കണം.. കൂടെ കിടത്താൻ ശ്രമിക്കണം.. പറ്റിയാൽ ഇന്ന് തന്നെ ഉത്ഘാടിക്കണം.!

രാത്രി ഭക്ഷണം കുറച്ച് നേരത്തെ കഴിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരനാണ് അബു. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് മുറ്റത്ത് വെറുതെ ചുറ്റി നടന്നു.

തണുത്ത കാറ്റ്. മഴ ഉടനെ പെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ദേഹം കിടുത്തു. അകത്ത് കുട്ടികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന തിരക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ഫൗസിയെ ഒന്ന് കാണാൻ. ഒരു കണക്കിന് അവളെല്ലാം അറിഞ്ഞത് നന്നായി. അവളുടെ സഹായമുണ്ടെങ്കിലേ മോളെ മുറിയിലെത്തിക്കാൻ കഴിയൂ. ഫൗസിയോട് പുറത്തേക്ക് വരാൻ