Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 4 [ജഗ്ഗു]

സത്യം ഞാൻ പറയുന്നതാദ്യം കേൾക്ക് " വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ നീയൊന്നു പോയെ " എൻ്റെ പൊന്നല്ലേ എൻ്റെ അവസാന വാക്കുകളായിട്ടെങ്കിലും കേൾക്ക് " ശെരി പറ കേൾക്കാം " നീ കേട്ടത് ശരി തന്നെയാണ് പക്ഷെ അത് വെറുമൊരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടിയാ " എങ്കിൽ ഞാനാരെയെങ്കിലും ഇങ്ങനെ നേരമ്പോക്കിന് നോക്കിയാൽ നീയെന്തു പറയും?? " ഡി എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് ഞാനത് വിട്ടു " നീയൊന്നോർത്തോ ഒരാണിൻറെയെന്തും പെണ്ണ് സഹിക്കും പക്ഷെ പരസ്ത്രീ ബന്ധം അതൊരിക്കലും അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല " ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അതുവിട്ടെന്ന്

' എന്നെയും അവളെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ അവന്മാരെല്ലാംകൂടി ഓടിവന്നു " സ്വപ്നെ അവൻ പറയുന്നത് സത്യമാണ് നീയില്ലാതെ അവനെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല ' അവന്മാരെല്ലാംകൂടി ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളൊന്ന് തണുത്തു " ഇനി മേലിൽ ആ കുട്ടിയെ നീ കാണരുത് " ഇല്ല കാണില്ല അക്കാര്യം ഞങ്ങളേറ്റു " നിങ്ങളല്ല ഇവൻ പറയട്ടെ " ഇല്ല ഞാനാ കുട്ടിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാം " വേണ്ട കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം നീയവളെ കാണാതിരുന്നാൽ മതി " ചിലപ്പോൾ അവളെന്റെ മുന്നിൽക്കൂടി നടന്നുപോകുമ്പോൾ കാണില്ലേ? " ഡാ പുല്ലേ അതല്ല അവളോട്‌ മിണ്ടരുതെന്ന് " ഇല്ല മിണ്ടില്ല നീ സത്യം " അപ്പൊ കാര്യങ്ങളൊക്കെ സോൾവായി എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞുപൊക്കോ " അപ്പൊ ഞാൻ പോണേ!! " താങ്ക്സ് ഷഹാനെ " മ്മ് മ്മ് " നീ വാ ചോറ് കഴിക്കാം " വേണ്ട എനിക്ക് വിശപ്പില്ല " നീ കൊണ്ടുവന്നില്ലേ?? " കൊണ്ടൊക്കെവന്നു എനിക്ക് വേണ്ട " നിന്നെക്കാരണം ഞാനുമിന്നൊന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല രാവിലെ കാപ്പിപോലും കുടിച്ചില്ല നീ വാ കഴിക്കാം വാ ഞാൻ വാരിത്തരാം " അവസാനം ചോറ് വാരിക്കൊടുത്താണ് അന്നാ പ്രശനം ഒതുക്കിയത് ' വൈകിട്ട് കോളേജ് വിടാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്നു എൻ്റെ വിജയമ്മയുമായുള്ള രതിക്കുവേണ്ടി അവസാന പിരിയഡും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളിറങ്ങി " ഡാ വിഷ്ണു ഞാനിന്നവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയാലോ " നല്ല കാര്യം അപ്പോളവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം കൂടും " അപ്പൊ