Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 2

കിതപ്പും മുറിയിലാകെ വിറങ്ങലിച്ചുകെട്ടു.അവർ കണ്ണുകളടച്ചുകൊണ്ടു കുണ്ണയെ അവരുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരായിരം രസങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു നല്ല ഭാരമായിരുന്നു എന്നിലേക്ക്‌ വീണുകൊണ്ടിരുന്നത് ഞാനും ന്മുകളിലേക്കു അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ആ ഇളംചൂടുള്ള പൂറിനുള്ളിലെന്റെ കുണ്ണ വെട്ടിവിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്ത് തളർച്ച തെളിഞ്ഞു ഞാനത് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് അവരെയെഴുന്നേല്പിച്ചു കട്ടിലിനറ്റത്തേക്ക് കുനിച്ചുനിർത്തി വെള്ളം നിറച്ച രണ്ട്‌ ബലൂണുകൾ പോലെ രണ്ടുചന്തിപാളികളും  എൻറെ മുന്നിൽനിന്നാടി അവ കൊഴുത്തുചുളിഞ്ഞിരുന്നു അതുകണ്ടപാടേ കുണ്ണകൂടുതൽ ശക്തിയോടെ നിന്നു വെട്ടി കുണ്ണയിൽനിന്നും ഹൃദയമിടിപ്പ് ഞാൻ കേട്ടു ഞാനാ ചന്തിപ്പാളികൾ പിളർത്തിക്കൊണ്ടു പെരുംകുണ്ണയെ ആ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കി ഒരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ മുഴുവനും കയറി ഞാൻ മെല്ലെ ഊരിയൂരിയടിച്ചു ഇനി ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം ആ പൂറിനുള്ളിൽ കുളിര്മഴപെയ്യിക്കാൻ അടിവയറിലൂടെ എന്തോ ഉരുണ്ടുകയറിയതുപോലെ ഞാനൊരു കുതിരയെപ്പോലെ പാഞ്ഞു ഫിനിഷിംഗ്‌ലൈൻ എത്താറായപ്പോൾ ഞാൻ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു ഒടുവിലിന്റെ ഉണ്ടകൾ തിളച്ചുമറിഞ്ഞു

:വിജയമ്മ എനിക്ക് വരാറായി

:എടുക്കല്ലേ എടുക്കല്ലേ നീ അകത്തുതന്നെ ഒഴിച്ചോ

ഞങ്ങൾ രണ്ടും കിതച്ചുകിതച്ചെങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു

അവസാനമെന്റെ കുണ്ണവില്ലിൽനിന്നും ശുക്ലഅമ്പുകൾ അവരുടെ പൂറിനുള്ളിൽ ചിന്നിച്ചിതറി അതെഴെട്ട് പ്രാവശ്യം അവരുടെ ആമാശയത്തിലും ഗര്ഭപാത്രത്തിലും ചെന്നിടിച്ച് തെറിച്ചു.....കുറച്ചുകഴിഞ്  കുണ്ണ അതിൽനിന്നുമൂരി യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ ഭൂമിപോലെയായിരുന്നു അവരുടെ പൂറ്. രോമങ്ങളിൽ മുഴുവൻ മിശ്രിത ദ്രവകങ്ങളാൽ കുഴഞ്ഞുകിടന്നു.പൂറിതളുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും ശുക്ലത്തുള്ളികൾ ഒലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാനുമവരും കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു ഫാനിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റ് നമുക്കൊരാശ്വാസമേകി കള്ളിന്റെ പിടിത്തമെല്ലാം പോയിരുന്നു  ഒരു രാജ്യം പിടിച്ചടക്കിയ രാജാവിനെപ്പോലെ ഞാനവരുടെ മുലയിലേക്ക് മുഖംവച് കിടന്നു ഒരഞ്ചു മിനിട് കഴിഞ് കിതപ്പ് മാറിയതിനുശേഷം

:മോനെ നീയിതരോടും പറയരുത്.എനിക്കൊരു കുറ്റബോധം പോലെ

:ഞാനാരോടും പറയില്ല കുറ്റബോധമൊക്കെ