Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 2

ഞാനവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.ഫാനുമിട്ട് ബനിയനുമൂരി കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.പക്ഷെ എനിക്കുറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കണ്ണടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മാദകശരീരമാണ് മുന്നിൽ.ഇനി വാണമടിക്കുകയെ നിവർത്തിയുള്ളു ഇവിടെ ശരിയാകില്ല അവരോട് പറയാതെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.ഞാനെഴുന്നേറ്റ് അപ്പോഴാണ് അവിടെക്കിടന്ന അടിപ്പാവാട ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഊരിയിട്ടതുപോലെ ഞനതെടുത്തു  അതിനടിയിലായി ഒരു കറുത്ത ജെട്ടിയും അത് നന്നായൊന്ന് പരിശോധിച്ചു പൂറ് വരുന്ന ഭാഗത്തെ നിറവ്യത്യാസം നല്ലപോലെ മനസിലാകും അവിടം ഒരുമാതിരി നരച്ച് വെളുത്തപോലെ.ശരിയാണ് കഴുകിയിട്ടില്ല ഞാനവിടമെന്റെ മൂക്കിനോട് ചേർത്ത് ആഞ്ഞുവലിച്ചു

:ഡാ ടുട്ടു എന്തടായീ കാണിക്കുന്നേ

ഞാൻ പെട്ടെന്നത് തറയിലേക്കിട്ട്  മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു  "ശ്ശെ മൈര് കതകടക്കാനും മറന്നു (ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു

:നിനക്കിതെന്തുപറ്റി കള്ളുകുടിച്ചോണ്ട് ഓരോന്ന് തോന്നുന്നതാ നീ കിടന്നുറങ്ങിയേ

ഞാൻ ബനിയനുമെടുത്തു വാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു

:നീ പോകുവാണോ

ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല എൻറെ മനസിലൂടെ പലപല കേറിപ്പിടിച്ചാലോ അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട അലറിവിളിച്ച് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരുമറിഞ്ഞാൽ ആകെ നാണക്കേടാകും ചിലപ്പോ അവരൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ ഭര്തതാവൊക്കെ മരിച്ചിട്ട്‌ വർഷങ്ങളായില്ലേ.........ഉള്ളിൽ കിടന്ന കളെനിക്ക് ധൈര്യമേകി നേരെ പോയി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു ഞാനവർക്കടുത്തേക്ക് പോയി.അവരെന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു.ആ കൈകളിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു

:വിജയമ്മ എനിക്ക് നിങ്ങളെ എന്തിഷ്ടമാണെന്നോ

അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ തുറന്നുകൊണ്ടു

:മോനെ നിനക്ക് കുടിച്ചതുകൊണ്ട് പലതും തോന്നും നീ കൈവിട്ടെ

:അല്ല വിജയമ്മ അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഒരുപാടിഷ്ടമാ

അതും പറഞ്ഞു ഞാനവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു

:ടുട്ടു വിടടാ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ നമുക്കാകെ നാണക്കേടാ

:ഇതാരറിയാൻ നമ്മൾ മാത്രമല്ലെ ഇവിടുള്ളൂ ആരുമറിയില്ല

അവരെന്നെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു പക്ഷെ എൻറെ ബലത്തിനുമുന്പിൽ അവർ കീഴടങ്ങി

:നിന്നോട് വിടാനാ പറഞ്ഞെ.ഞാൻ നല്ലപ്രായത്തിൽ