Chapter Title : വാത്സല്ല്യലഹരി [ഋഷി]

ദേ, നോവലിനുള്ളിലും. തുണികളെല്ലാം അഴിച്ചു മാറ്റിയതുകൊണ്ട് മുന്നിലെ വാതിലു തുറക്കാനും കഴിയില്ല...ഇത്തിരി നേരം ചേച്ചീടെയടുത്ത് കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് ആ വിരലുകൾ അണ്ടികളിൽ തഴുകിയതാസ്വദിച്ചു.

എണീറ്റ് അടുക്കളയിൽ വെള്ളം കുടിക്കാൻ പോയി. പിന്നിലെ വാതിലു ചാരിയിരുന്നു. മെല്ലെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെ തുറന്നു. അല്ലേല് ബിന്ദുച്ചേച്ചി എണീറ്റ് വന്നാലോ?

എന്നും തുണിയില്ലാതെ നിന്നു പല്ലുതേയ്ക്കുന്ന വരാന്തയിൽ നിന്നും എത്തിനോക്കി. പിന്നിലെ തൊടിയിലാരുമില്ല. പതിയെ മുറ്റത്തിറങ്ങി. അപ്പച്ചി കണ്ടാൽ വഴക്കുപറയുമോ ആവോ? ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്നു ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ കുറച്ചു ചുവടുകൾ... വീടിന്റെ വശത്തേക്ക് ഭിത്തിയുടെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞു നിന്നു നോക്കി.

അപ്പച്ചീടെ കൂടെ കരിക്കിടുന്ന കാണാൻ നിന്നപ്പോൾ കണ്ട ഒരോലപ്പുര. മണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ചുവരുകളാണെന്ന് തോന്നുന്നു. വശങ്ങളിൽ അഴികളുണ്ട്. തേങ്ങാപ്പുരയാണെന്ന് അപ്പച്ചി പറഞ്ഞിരുന്നു. പതിയെ ചുറ്റിലും നോക്കിയിട്ട് അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി. സത്യത്തിൽ തേങ്ങാപ്പുരയുടെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞുനിന്ന് മുന്നിലേക്ക് നോക്കാം എന്നു കരുതിയാണ് വിട്ടത്. മുന്നിൽ സ്വതന്ത്രമായി കിടന്നാടുന്ന കുണ്ണയും അണ്ടികളും... ഇപ്പോൾ പരിചയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

മൺഭിത്തിയോടു ചേർന്നു നിന്നപ്പോൾ ഉള്ളിലനക്കം പോലെ തോന്നി. അമ്മേ! അപ്പച്ചിയാണോ? ചീത്ത വാങ്ങിപ്പിടിച്ചതു തന്നെ. ചെറുതായി നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. പതിയെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ അഴികളുടെ അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി. മെല്ലെ അകത്തേക്ക് നോക്കി. ഇരുട്ടുപോലെ. തണലുണ്ടെങ്കിലും വെളിയിലെ തെളിച്ചമുള്ള വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നും അകത്തെ ഇരുട്ട് പരിചിതമാവാൻ ഇത്തിരി നേരമെടുത്തു...

കണ്ണുകൾക്കു മുന്നേ ചെവികളാണ് സൂചനകൾ തന്നത്. അടക്കിയ ചിരി... ഉള്ളിൽ നിന്നും.. സ്ത്രീയുടെയാണോ? ഊരടാ നിന്റെ കോണാൻ! തെങ്ങേക്കേറാൻ നേരത്ത് കുണ്ണേം ആട്ടിയല്ല്യോടാ നീ... ഏഹ്! അപ്പച്ചീടെ സ്വരമല്ലേ അത്?

ദേ ഊരി.. കുഞ്ഞമ്മയാ ബ്ലൗസൂരിയാട്ട്... ആ കിണ്ണൻ