Chapter Title : വാത്സല്ല്യലഹരി [ഋഷി]

ഞാൻ മുറിയിൽ കയറി ഷോർട്ട്സും ടീഷർട്ടുമെടുത്തിട്ടു. വരാന്തയിൽ ചാരുപടിയിൽ ചെന്നിരുന്നു. മെയ്മാസമായിരുന്നു. നല്ല പുഴുക്കം. വിയർത്തു തുടങ്ങി. ടീഷർട്ട് മേത്തൊട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അപ്പച്ചിയെണീറ്റ് ഫാനിട്ടു. എന്റെയടുത്തേക്കു വന്നു. കൈ പൊക്കടാ മോനൂ.. അപ്പച്ചി മൃദുവായി പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ടെന്റെ ഉയർത്തിയ കൈകളിലൂടെ ടീഷർട്ടൂരിക്കളഞ്ഞു.

എന്തര് ചൂടാണ്! ഈ ബനിയനുമിട്ടു നടന്നാല് വെയർത്തു നനഞ്ഞ് പനിവരും മോനൂ.. നീയിരി. കഴിക്കാനെടുത്തു വെക്കട്ടെ. അപ്പച്ചിയകത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ തുളുമ്പി. ഇവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾ സിങ്കപ്പൂരിലെ എലുമ്പികളെപ്പോലെയേ (എന്റെ അമ്മയുൾപ്പെടെ) അല്ല! നല്ല ഉയരവും കൊഴുത്തുരുണ്ട അവയവങ്ങളും. ഷോർട്ട്സിനകത്ത് ഒരനക്കം! അസുഖമായതിൽപ്പിന്നെ അവൻ തളർച്ചയിലായിരുന്നു.

വാടാ കുട്ടാ! ബിന്ദുച്ചേച്ചി വന്നെന്റെ കയ്യിൽ കൈചുറ്റി അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പാവാട തുടകളിലമർന്നിളകുന്ന ശബ്ദം. ആ ശ്വാസത്തിന്റെ ഗന്ധം... പൊതുവേ അന്തർമുഖനായ എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കുറച്ചു കാലം തുടർന്ന പനികൂടി ആയപ്പോൾ കൂടുതൽ ഉണർന്നു.. കൂർത്തതായി...

എല്ലാവരും ചുറ്റിലുമിരുന്ന് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ്. എനിക്കതൊരു പുതുമയായിരുന്നു. ഉപ്പുമാവും പഴവും കഴിച്ചിട്ട് അപ്പച്ചിയും ഞാനുമൊരോട്ടോയിൽ മൂസ്സതു വൈദ്യരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

പഴയമട്ടിൽ കുടുമിയൊക്കെ കെട്ടിവെച്ച ഒരു വെളുത്ത ദീർഘകായനായ വൈദ്യർ ഉമ്മറത്തുണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ചിൽ വെളുത്ത രോമങ്ങളുടെ പരവതാനി. ഉറച്ച ശരീരമായിരുന്നു. ധാരാളം ആളുകൾ... പല പ്രായക്കാർ, ആണും പെണ്ണും, കുട്ടികളും, ചന്ദനം തൊട്ടവർ, കഴുത്തിൽ വെന്തിങ്ങയിട്ടവർ, നിസ്കാരത്തഴമ്പുള്ളവർ.. നാട്ടിലെ സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു മുറി!

തിക്കും തിരക്കുമൊഴിവാക്കാൻ എന്നും രാവിലെ അന്നത്തേക്കുള്ള ചീട്ടുകൊടുക്കുന്ന ഏർപ്പാടുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പച്ചി ചീട്ടും വാങ്ങി എന്നെ അരമതിലിൽ ഒരു തൂണിനോടു ചാരി പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ട് പരിചയക്കാരോടു കുശലം പറയാൻ പോയി.

ആരാ മോൻ? മനസ്സിലായില്ലല്ലോ? ഒരു മൂക്കളയൊലിപ്പിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനേയും ഒക്കത്തുവെച്ച ഒരു