Chapter Title : വാത്സല്യം [Darkseidar]

കാണിക്കാതെ )

എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയൊന്നുമില്ല വല്ല്യമ്മക്കു പേടിയാണെങ്കിൽ എന്റെ കൂടെ കിടന്നോ.

കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച പോലെ വല്യമ്മ എന്നാ മോൻ കുറച്ചു നീങ്ങി കിടക്ക് .

അങ്ങനെ കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തായി വല്ല്യമ്മ കിടന്നു  . ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി കൂടെ കിടന്നു .

ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന വല്യമ്മ പിന്നെ ഒന്നും സംസാരിക്കാനും നിന്നില്ല…

എനിക്കാണെങ്കിൽ ഉറങ്ങാനും സാധിക്കുന്നില്ല കുറെ സമയം തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞും സമയം കളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടന്ന് വല്യമ്മ എന്റെ നേർക്കു ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഞാനാ ആ മുഖത്തേക്കു നോക്കി എത്രനേരം അങ്ങനെ കിടന്നെന്നറിയില്ല .

ക്ഷമ നശിച്ചു ഞാൻ  കുറച്ചും കൂടി അടുത്തേക്കു നീങ്ങി കിടന്നു. എന്നിട്ടു കൈ എത്തിച്ചു  മെല്ലെ വയറിൽ തൊട്ടു എന്‍റെ ദേഹത്ത് കൂടെ സുഖകരമായ ഒരു തരിപ്പ് പാഞ്ഞുപോയി.  ഞാനും പതുക്കെ ഉറുമ്പിഴയുന്നപോലെ  മെല്ലെ തടവാൻ തുടങ്ങി.. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ആ മടക്കു വീണ വയറിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു  .ആ നിമിഷവും സുഖത്തെക്കാൾ ഏറെ അനുഭവിച്ചത്‌  ടെൻഷനായിരുന്നു.

പെട്ടന്ന് വല്യമ്മ.....മോനെ അഭി

നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?????

ഒരു നിമിഷം എന്റെ ശ്വാസോച്ഛാസം നിലച്ച പോലെ എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാനൊന്ന് ഒന്ന് മൂളി..

എനിക്കറിയാം നിനക്കു ഇടി വെട്ടുന്നത് പേടിയാണെന്ന്. എന്നിട്ടു ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ പേടി ഇല്ലന്ന്. എനിക്കറിയാലോ നിന്നെ .പേടിക്കണ്ടട്ടോ വല്ല്യ ചെക്കനായി  എപ്പോഴും ചെറുക്കന്  പേടിയാ. എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്  ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ‘വല്ല്യമ്മ  എന്നെ ചേർത്ത് കിടത്തി …… എൻറെ തലമുടിയിൽ വലിമ്മയുടെ വിരലുകൾ കോർത്തു കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു.

ജനൽ