Chapter Title : വൈഗമാല [കൊമ്പൻ] [Updated]

വൈഗ മനസിലാക്കി. “ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടും അത് അനുഭവിക്കാനുള്ള യോഗം, സ്വയം വേണ്ടാന്ന് വെക്കുമ്പോളുളുള്ള അവസ്‌ഥ അത് കാഠിന്യമേറിയതാണല്ലോ!” എങ്കിൽപ്പോലും മനസ്സിൽ നിറയെ തന്നെ ഇഷ്ടത്തോടെ അജിത് വിളിക്കുന്ന “വൈഗ” എന്ന ശബ്ദമായിരുന്നു.

“എന്ത് പറ്റി അമ്മെ ഇങ്ങനെ കിതയ്ക്കുന്നേ..” അടുക്കളയിലേക്ക് വീണ്ടുമെത്തിയതും നെറുകയിൽ വെളിച്ചെണ്ണ തേച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഭാമയുടെ തോളിലെ തോർത്ത് വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് വൈഗ മുഖമൊന്നു തുടച്ചു. അമ്മയുടെ വെപ്രാളം കണ്ടതും ഭാമ കാര്യം തിരക്കി.

“ഏയ്യ് ഒന്നുല്ല, ഓഫീസിൽ നിന്നും ലക്ഷ്മി വിളിച്ചിരുന്നു, ഇന്ന് നേരത്തേ ഓഫീസിൽ പോകേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നെടാ. ഞാനാ കാര്യം ഇപ്പോളാ ഓർത്തത്.” അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടി മാടിക്കെട്ടി വൈഗ വേഗത്തിൽ ഓഫീസിലേക്ക് പോവാൻ തയ്യാറായി.

ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ പാതിയാണെങ്കിൽ പോലും കുറച്ചു മുൻപ് കണ്ട വൈഗയുടെ നാണത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ ചിരി! അത് വീണ്ടും വീണ്ടും മനസിലോർക്കുമ്പോ തന്നോട് ഈ കാണിക്കുന്ന ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലെന്നും എല്ലാം വൈഗയുടെ അടവാണെന്നും അജിത് തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. എന്തയാലും വൈഗ ഓഫീസിലേക്ക് പോകും മുൻപേ ഭാമ കാണാതെ അത് ചോദിക്കണമെന്ന് അവനുറപ്പിച്ചു. തക്കം നോക്കി വൈഗയോട് ശൃംഗരിക്കാനായി പാത്തിരിക്കയായിരുന്നു.

അധികം വൈകാതെ ഭാമ കുളിക്കുന്നായി തോർത്തും എടുത്തുകൊണ്ട് അറ്റാച്ച് കുളി മുറിയിലേക്ക് കയറി.“അജിത് ഞാൻ കുളിക്കാൻ കയറുവാ…” അവൻ കയ്യിലിരുന്ന പത്രം വേഗം മടക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിൽ നിന്നും ചാടി എണീറ്റു. ഹാളിൽ നിന്നും വേഗം വിങ്ങയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു വന്നു. വാതിൽ പൂർണ്ണമായും അവളടച്ചിരുന്നില്ല! ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

അജിത് ഉള്ളിലേക്ക് കയറണോ വേണ്ടയോ എന്നമാന്തിച്ചുകൊണ്ട് വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കിയതും!

വൈഗ സാരിയുടുക്കുന്ന സന്ദർഭമായിരുന്നു അത്.