ഹായ്,ഞാൻ ബെഞ്ചമിൻ ലൂയിസ്, , ആദ്യം തന്നെ നിങ്ങൾ ഈ കഥയുടെ ആദ്യ ഭാഗത്തിന് നൽകിയ പിന്തുണയ്ക്ക് നന്ദി അറിയിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ നൽകിയ സപ്പോർട്ട് ആണ് എനിക്ക് തുടർന്നെഴുതാൻ പ്രചോദനം ആയത്. ഫസ്റ്റ് പാർട്ടിൽ ലൈക്‌ ചെയുകയും അഭിപ്രായം അറിയിക്കുകയും ചെയ്ത എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും പ്രത്യേക നന്ദി..

വൈകിവന്ന അമ്മ വസന്തം 2

Vaikivanna Amma Vasantham Part 2 | Author : Benjamin Louis | Previous Part

എന്നെ  എങ്ങിനെ അറിയാം..  ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു്.... കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ദധക്കൊടുവിൽ അവർ  പറഞ്ഞു.......... ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ്... ഇത് കേട്ടതും ഞാനാകെ തരിച്ചുപോയി, ഇനി ഞാനെന്താ ചെയ്യാ,, എന്റെ തലയിലൂടെ പലതും കടന്നു പോയി. അമ്മയെ ഞാൻ അവസാനമായി കണ്ടത് എനിക്ക് അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ്.. അതിനുശേഷം പിന്നീട് ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് കാണുന്നത്...ഞാൻ പതിയെ തലപൊക്കി അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അമ്മയുടെ  കണ്ണിൽ നിന്ന് ചെറുതായി കണ്ണുനീർ പൊഴിയുന്നുണ്ട്... അത് കണ്ടതും ഞാൻ നേരെ എഴുന്നേറ്റു പുറത്തോട്ടിറങ്ങി ... ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്നറിയാതെ കടയുടെ പുറത്തു തന്നെ നിന്നു... പെട്ടെന്ന് തന്നെ അമ്മയും ഇറങ്ങിവന്നു എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ കൈ ബലമായി വിടിപ്പിച്ചു.... . എന്താ മോനെ അമ്മയോട് ഇത്ര ദേഷ്യം.... . എനിക്ക് അമ്മയോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ ഇല്ല.. 15 വർഷമായി അമ്മ എന്നെ വിട്ടുപോയിട്ട് അതിനു ശേഷം ആദ്യമായി ഇപ്പോഴാണ് കാണാൻ വരുന്നത്.. അതെ എനിക്ക് അമ്മയോട് ദേഷ്യം തന്നെയാണ്.. എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ വണ്ടിയുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി... ഞാൻ മാറിനിന്ന് അമ്മയെ നോക്കി... കരയുകയാണ്, പതിയെ കണ്ണീർ തുടച്ചു അമ്മയും കാറെടുത്തു പോയി.. രാത്രിയിൽ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. കണ്ണടക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെയും അമ്മാമ്മയുടെ മുഖം മാറി മാറി വരുവാ... ഇതുവരെ ഇല്ലാത്തവരൊക്കെ  ഇപ്പോ വരുവാ...  ഞാൻ ഇനി എന്താ ചെയ്യാ കിടന്നുകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി ഞാൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു..?? ഇതുവരെ ഇല്ലാത്തവരാരാരും ഇനിക്ക്  ഇനി വേണ്ട ഇത്രയും നാളും അച്ഛന്  ഞാനും എനിക്ക് അച്ഛനും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നോള്ളൂ... ഇനി അങ്ങോട്ടും അത്‌ മതി.. ഇങ്ങനെ പല ചിന്തകളിലൂടെയും കടന്നുപോയി എങ്ങനെയോ ഞാൻ ഉറങ്ങി.... എന്നെ കാണാൻ വന്ന അമ്മയെ ഞാൻ വിഷമിപ്പിക്കുക യാണോ,  അതോ  ഞാൻ അമ്മയോട് അടുത്താൽ  അച്ഛന്റെ ആത്മാവിന് വിഷമം ആകുമോ ഇങ്ങനെ പല ചിന്തകളുമാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ..... സമാധാനത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല... ഇതൊക്കെ ആരോടെങ്കിലും ഒന്നു പറഞ്ഞാൽ  തന്നെ കുറച്ചു സമാധാനം കിട്ടും. അങ്ങിനെ പറയാൻ തന്നെ എനിക്ക് ആരുമില്ല.... അങ്ങനെ പതിയെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി.. വീണ്ടും ഞാൻ അമ്മയെ മറന്നു തുടങ്ങി.. അങ്ങനെ