Chapter Title : വൈഫ്‌ ഫോർ സെയിൽ [DB mallu]

കാശിന്നു കൊള്ളാത്ത നിന്റെ ശവത്തിനേം ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോയ്ക്കോളാം!  പതിവൃത ആയിട്ട് ജീവിക്കാൻ ആണേൽ ആ വാഴപ്പിണ്ടിയുമായി നീ നരകിച്ചു ചാവും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട അയാൾ പോയത് ! മരിക്കണം എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു ദിനേശേട്ട ഞാൻ !

എനിക്ക് ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അവൻ ഇല്ലേൽ ഈ ജീവിതം എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോവും ? മാസത്തിൽ രണ്ടു തവണ എന്നെ താങ്ങി പിടിച്ചു ആരു ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോകും?  എന്റെ അച്ചുനെ മറ്റൊരുത്തൻ നോക്കുന്നത് പോലും ഞാൻ എങ്ങനെ സഹിക്കും!

ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളും ഒന്നിച്ചു കാണുന്നു ഞാൻ ഈ കിടപ്പിൽ. എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് എനിക്കറില്ലാരുന്നു, ആഴ്ചകൾ മുന്നോട്ട് പോയി, തൊമ്മിയുടെ വരവും വിളിയും നിന്നു, ഭക്ഷണവും മരുന്നും ഇല്ലാത്ത എന്റെ നരക ജീവിതം അച്ചൂന് കണ്ടു നിൽക്കാനായില്ല. വാടി തളർന്ന എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്കൊണ്ട് അവൾ അവസാനം ആ തീരുമാനം എന്നോട് പറഞ്ഞു.

ദിനേശേട്ടനെ ഇങ്ങനെ നരകിക്കാൻ വിടാൻ എനിക്ക് സാധിക്കില്ല, ഒന്നെങ്കിൽ മരിക്കുക ഇല്ലേൽ“ ബാക്കി പറയുവാൻ ആ പാവത്തിന് ആവില്ല.

എനിക്ക് താങ്ങാൻ ആവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു അത്,

കുറച്ചു നേരം മൗനം വിഴുങ്ങിയ സംസാരം കീറി മുറിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു !

” അച്ചു നീ തൊമ്മിയെ വിളി, എനിക്കൊന്നു സംസാരിക്കണം എന്ന് പറ !

രാത്രി ആകാറായപ്പോൾ തൊമ്മി വീട്ടിൽ വന്നു എന്റെ അടുതായി കസ്സേരയിൽ ഇരുന്നു .

“ ദിനേശേ കാര്യമൊക്കെ ശരി, നിനക്കും കെട്ടിയോൾക്കും എത്ര നാൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചിലവിനു തരും ?