Chapter Title : വൈറ്റ്ലഗോണും ഗിരിരാജനും 4 [കിച്ചു✍️]

പൊന്നു ഗിരിരാജ... ഞാൻ എന്താണീ കേട്ടത്..? എന്തിനാണ് നീ ഇവളെ ഫെമിനിസ്റ്റെന്ന് വിളിച്ചത് അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്നു നിനക്ക് അറിയാമോ..?”

ഗിരിരാജനും കലിപ്പിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഊക്കാൻ കൊടുക്കാതെ പൂറടച്ചു പിടിച്ച പിടക്കോഴിയോടുള്ള എല്ലാ ദേഷ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു...

“കിച്ചുവേട്ടൻ ഇതെന്തറിഞ്ഞിട്ടാ... ഇവൾ പക്കാ ഫെമിനിച്ചി ആണെന്നെ... അല്ലേൽ പിന്നെ ഈ തൊടിയിലെ വേറെ പിടകൾക്കൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു ഹുങ്ക് ഇവൾക്കിതെന്നാ..? ഞാനുൾപ്പെടുന്ന എല്ലാ പൂവന്മാരും ഒന്നോടിച്ചു പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിടയേതാണെലും, അവളുമാരു വാലകത്തി തരും…”

“…ഇവളു മാത്രം ഒരു കഥയുമായിട്ടു… ശരി ഉത്തരം പറഞ്ഞാൽ വാലകത്താമെന്നു..! ഇവൾ ഒരു ലൈംഗിക ലിബറേഷൻ ഉള്ള പിടയാണെന്നു, അപ്പോൾ പിന്നെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് വ്യക്തമല്ലേ പക്കാ ഫെമിനിച്ചി...”

എന്റെ ഉത്തരത്തിലാണ് സർവ്വവും ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് ആ രണ്ടു കോഴിയുടെയും മുഖഭാവം വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു പക്ഷേ കോഴികളുടെ മുന്നിലെ മാനുഷികതയുടെ മൂല്യം പോലും… ഇപ്പോൾ അവരോടു ആകെ സംസാരിക്കുന്ന മനുഷ്യനായ എന്നിലാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്നെ ഒരു ബുജിയാക്കി, ഞാൻ ശാന്തനായി അവർക്കു മറുപടി കൊടുത്തു...

“ഓരോ സ്ത്രീക്കും ലൈംഗിക സ്വയം വത്ക്കരിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ട്, എപ്പോൾ, എങ്ങനെയാണ്, എങ്ങനെ ലൈംഗിക ജീവിതം നടത്താമെന്നതിനെപ്പറ്റി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള കഴിവ്…”

“…എന്നിരുന്നാലും, ലൈംഗിക സ്വയം ഭരണാധികാരം വിളിച്ചു പറയുവാൻ ഒരു സ്ത്രീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ അവളെ സമൂഹം അത് കോഴിയായാലും മനുഷ്യനായാലും ഫെമിനിസ്റ്റ് എന്ന് വിളിക്കും പക്ഷെ ശരിക്കും അവൾ അവളുടെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയുക മാത്രമല്ലേ ചെയ്തോള്ളൂ ഗിരിരാജാ അവൾ എങ്ങനെ ഫെമിനിച്ചിയാകും...”

“അയ്യേ… ഈ കിച്ചുവേട്ടനും ഫെമിനിസ്റ്റാണോ..?”

ഗിരിരാജന്റെ പുച്ഛം