Chapter Title : വളഞ്ഞ വഴികൾ 42 [Trollan]

തളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്നെ.

തുറന്ന പാടെ ഞാൻ നോക്കിയത് മരിയയെ ആണ്.

അവൾ പുതപ്പ് ഉടുത്തു അതിയോടെ നോക്കി നില്കുന്നു.

ബെഡ്ഷീറ്റ് ഒക്കെ ബ്ലഡ്‌ എല്ലാം എലിയ ടിഷ്യൂ പേപ്പർ വെച്ച് പുഞ്ചിയോടെ തുടക്കുന്നു.

പെട്ടന്ന് രേഖ ടെ കണ്ടോള് പോയി പൊട്ടിച്ചിരികാൻ തുടങ്ങി.. അടക്കി വെച്ച ജൂലിയും.. പിന്നെ എല്ലാവരും. ഞാൻ ഇപ്പൊ പെർരുമെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഗായത്രിയും. പാവം മരിയ തലയും താഴ്ത്തി നില്കുന്നു.

ദീപ്പു എന്റെ തലക്കോട്ട് ഒന്ന് വേദനിക്കാതെ തന്നിട്ട്.

"രണ്ടു മൂന്നു ടിസ്പുൻ ബ്ലഡ്‌ കണ്ടപ്പോഴേ തല കറങ്ങുന്ന നീന്നേ ആണോടെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇട്ടേച് പോയത്.

പാവം മരിയ... പേടിച്ചു പോയി ഉടു തുണി പോലും ഇല്ലാതെയാ വന്നു ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നേ."

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ബെഡിലേക് കിടന്നു.. പക്ഷേ ദീപ്പു എന്നെ വീണ്ടും വിളിച്ചു മറച്ചു ഇട്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകുന്നത് ഞാൻ കണ്ട്.

അവളും രേഖയും എല്ലാവരും അത് കണ്ടു പേടിച്ചു പോയി...

അപ്പൊ തന്നെ എലിയക്ക് കാര്യം എന്തോ മനസിലായത് പോലെ.

എല്ലാവരെയും അപ്പൊ തന്നെ മുറിയുടെ പുറത്തേക് പറഞ്ഞു വിട്ട്.. ദീപുന്ന് പോകാൻ പറ്റാതെ അവിടെ നിന്നെങ്കിലും അവളെയും പറഞ്ഞു വിട്ടേച് ഡോർ അടച്ചു എലിയ വന്നു എന്റെ അടുത് ഇരുന്നു.

"എന്താണ് അജു..

ഇങ്ങനെ കുഞ്ഞി പുളരെ പോലെ കണ്ണ് നിറയുന്നത്."

"എന്താണെന്ന് അറിയില്ല എലിയ.. എനിക്ക്.. പേടിയാ പെണ്ണുങ്ങടെ ചോര കാണുമ്പോൾ."

എലിയ എന്നെ നെഞ്ചിലേക്കി ചേർത്ത് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.

"നിന്റെ മനസിൽ എന്താണ് ആ കാഴ്ച്ച എന്ന് എനിക്ക് ശെരിക്കും അറിയാം.

എന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായ സംഭവളിൽ നിന്ന് എന്റെ മേത്തു നിന്ന് കുറച്ച് ബ്ലഡ്‌ വന്നപ്പോൾ നീ നിന്നെ മറന്നു കാണിച്ചു കൂട്ടിയ തെമ്മാടി താരങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ.

കാരണം ഒരു ഇമേജ് ഇപ്പോഴും നിന്റെ ഉള്ളിൽ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെ..."

അതേ എന്നാ രീതിയിൽ തല ആട്ടി...

"ഇതാണ് ഈ ആണുങ്ങളുടെ കുഴപ്പം... മുറിവേറ്റൽ മുറിവ് ഉണങ്ങും പക്ഷെ മുറിവ്