Chapter Title : വളഞ്ഞ വഴികൾ 6 [Trollan]

"അയിന് എന്താ...

നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ."

ജയേച്ചി പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് ഓൾ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ കയറി ഇരുന്നു.

"എങ്ങോട്ടാ."

"വേഗം അമ്പലത്തിലേക് വിടാടാ നമ്മുടെ കുടുമ്പ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്.

നാടാ അടച്ചു കാണും കുഴപ്പമില്ല വേഗം പോകോ."

ഞാൻ ബൈക്ക് അങ്ങോട്ട് വിട്ട് ഒരു 11മണി ആയപോഴേക്കും അവിടെ എത്തി.

"എന്താ ദീപു?"

അമ്പലം അടച്ചിരുന്നു.

അമ്പളത്തിലെ കൊടിമരത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന ഏട്ടത്തി.

തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന താലി മാല തല വഴി എടുത്തു എന്റെ കൈയിൽ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"രേഖ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു.

ഏട്ടൻ ഈ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ അണിച്ചു തരുമോ."

ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ സന്തോഷം ഏട്ടത്തിയിൽ നിർത്തി കഴുത്തിൽ ഇട്ട് കൊടുത്തു. ഒപ്പം അവിടെ ഇരുന്ന ചന്ദന എടുത്തു ഒരു കുറിയും ദീപു ന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടും.

പിന്നെ ഞങ്ങൾ അടഞ്ഞിരുന്ന നടയിലേക് നോക്കി തൊഴുത്ത ശേഷം ഞങ്ങൾ പുറത്തെക് ബൈക്ന്റെ അടുത്തേക് ചെന്ന്.

ഏട്ടന്റെ മരണ ശേഷം എല്ലാം നഷ്ട പെട്ടു എന്ന് ഞാൻ കരുതിയ ഏട്ടത്തി ഇപ്പൊ എന്റെ ഭാര്യ ദീപു വിന്റെ മുഖത്ത് പണ്ടത്തെ സന്തോഷവും ഊർജ്ജവും എല്ലാം തിരിച്ചു എത്തി ഇരിക്കുന്നു. ആ അമ്പലത്തിന്റെ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായി. സന്തോഷത്തോടെ ആ ഇറക്കം കണ്ടല്ലേ എനിക്ക് അറിയാം.

അതോടെ എനിക്ക് സന്തോഷം ആയി.

ഓടി ചെന്ന് എന്റെ ബൈക്കിന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട്.

"നമുക്ക് ബീച്ചിൽ പോയല്ലോ.... ഏട്ടാ.."

ആ ഊർജ്ജ സോലതയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ.

എനിക്ക് ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ ബൈക്കിൽ കയറി ഹെൽമറ്റ് വെച്ച്.

ദീപു എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു സൈഡിലേക് ഇരുന്നു. എന്റെ വയറിൽ കൂടെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്റെ തോളിലേക് കിടന്നു.

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കി ഇല്ലാ ബീച്ചിലേക്കു വിട്ട്. പോകുന്ന വഴി ഹോട്ടലിൽ കയറി ഫുഡ്‌ കഴിച്ചു. ലുലു മാളിൽ ഒക്കെ കയറി ചുമ്മ ചുറ്റി അടിച്ചു വൈകുന്നേരം ആയപോഴേക്കും ബീച്ചിൽ ചെന്ന് അസ്തമയം കാണാൻ.

കുറയെ നേരം ബീച്ചിൽ കൂടെ നടന്നു എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആയിരുന്നു നടന്നെ.

പിന്നെ ഒരു കല്ലിൽ ഇരുന്നു ഞങ്ങൾ അസ്തമയം കണ്ടു.

അപ്പൊഴാണ് ദീപു ന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ചാടുന്നത് കണ്ടേ.

"എന്താ ദീപു വീണ്ടും കരയുന്നെ.."

"യേ..

പഴയ ഓരോന്ന് ഓർത്ത് വന്നപ്പോള്.

ശിവയെ