Chapter Title : വലിയ വെടി ഒന്ന് ചെറിയവെടി മൂന്ന് 3 [korangan]

:- ചോദിക്കുന്ന കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്. പയിസ ഇല്ലാതകൊണ്ടാണോ ഷഡ്ഡിയും ബ്രായും ഈടാത്തത്.

സാരിക :- സത്യം കേക്കുമ്പോ എന്തു തോന്നാനാ സാറേ

അവളുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ടാരുന്നു. ഇതെല്ലാം കേട്ട് എനിക്കു വളരെ പാവം തോന്നി . എനിക്കു ആത്മാർത്തമായി അവളെ സഹായിക്കണമെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ എങ്ങനെന്നു അറിയില്ല. അങ്ങനെ അവളുടെ വീടിൻടെ അടുത്തെത്തി. ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തി.

ഞാൻ :- ഇവിടുന്നു ഒരു 5 മിനിറ്റ് നടക്കാനുള്ള ദൂരമേ ഉള്ളൂ എന്റ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക്

സാരിക :- സാർ ഇവിടാണോ താമസിക്കുന്നത്. എന്നിക്കറിയില്ലാരുന്നു.

ഞാൻ :- തന്റെ നംബർ താ. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കാല്ലോ

സാരിക :- സാറിന്റെ നംബർ എന്റ്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ഞാൻ മിസ്സ് കാൾ അടിക്കാം.

ഞാൻ :- എന്റ്റെ നംബർ എങ്ങനെ കിട്ടി.

സാരിക:- കമ്പനിലെ എല്ലാരുടേം നംബർ എന്റെകയ്യിലും ഉണ്ട്. വീട്ടിലും ഉണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിന് എന്നെ വിളിച്ചാൽ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ മോൾക്ക് ടെൻഷൻ ആകും അതുകൊണ്ട്  എല്ലാ നമ്പരും വീട്ടിൽ എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

അവൾ മിസ്സ് കാൾ അടിച്ചു. ഞാൻ നംബർ സേവ് ചെയ്തു. ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ :- നീ മാലുവിനോടു സംസാരിച്ചു എന്തെങ്കിലും മനസിലാക്കാൻ നോക്കൂ. ഇനി അവൾ പറയുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ എന്തെങ്കിലും വഴി കിട്ടൂ.

സാരിക :- ഞാൻ സംസാരിക്കാം സാറേ. എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ സാറിനെ വിളിക്കാം.

ഞാൻ :- സാരികാ , എങ്ങനെ എന്തു എപ്പോ ഇതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല, പക്ഷേ നിനക്കു ഞാൻ വാക്ക് തരുന്നു. ഞാൻ ഈ പ്രശ്നത്തിന്നു നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കും.

സാരിക :- എനിക്കു സാറിനെ വിശ്വാസമാണ്. സാറിനെ മാത്രമേ വിശ്വാസം ഉള്ളൂ.

അവൾ എന്റ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നിട്ട് വീട്ടിലേക്കു പോയി.

എനിക്കു പിന്നെ കമ്പനിലേക്ക് പോകാൻ ഒരു മൂഡ് തോന്നിയില്ല. ഇന്നാണെങ്കില് അർജൻറ് വർക്ക് ഒന്നും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ലീവ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് നേരെ എന്റ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി.

എങ്ങനെയാ അവളെ ഈ ഊരാക്കുടുക്കിൽ നിന്നു രക്ഷിക്കണ്ടെന്നു അറിയില്ല. ഒരു സൂപ്പർഹീറോയെപോലെ