Chapter Title : വല്യമ്മയുടെ പൂങ്കാവനത്തിലെ ചെറുതേൻ 2 [കമ്പിമഹാൻ]

വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നു വല്യച്ഛൻ എന്തെ വല്യമ്മേ..........

ഇന്ന് നൈറ്റ് ആണ് , നാളെ രാവിലെയേ വരൂ ......

ആണോ ............

ആ ................

ഈ പ്രായത്തിലും വല്യമ്മക്ക് എന്ത് ഭംഗിയാ ഞാൻ പറഞ്ഞു..... മുടി ഒന്ന് പോലും വെളുത്തിട്ടില്ല.......

എന്റെ അമ്മയുടെ മുടി കണ്ടോ എല്ലാം വെളുത്തു.......

അത് പിന്നെ ഞാൻ ചെമ്പരത്തി താളി ഇട്ട് വെളിച്ചെണ്ണ കാച്ചി തേക്കും അതാ എന്റെ മുടി ഇങ്ങനെ ......... ആണോ........... ആ........

വല്യമ്മേ ......... എന്താടാ...........

ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയോ ആ....... ഉറപ്പാണോ ..........

ആ............ നീ ചോദിക്കു .........

അന്ന് നമ്മൾ തമ്മിൽ നടന്നേൽ പിന്നെ ........... നീ അതൊന്നും മറന്നില്ല ഉണ്ണ്യേ ..........

ഇല്ല വല്യമ്മേ മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ...............

അന്ന് നമ്മൾ തമ്മിൽ നടന്നത് ഓർത്തുകിടന്ന് രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാനേ സാധിച്ചില്ല വല്യമ്മേ..

വല്യമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

വല്യമ്മേ എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യമുള്ള, നിമിഷങ്ങളായിരിന്നുഅന്നത്തെ ആ മണിക്കൂറുകൾ ..........

ഡാ ... അതെ വല്യമ്മേ ... വല്യമ്മേ.......... സത്യം പറയണം .......... ചോദിക്കു .................

നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വല്യമ്മയും നല്ലോണം ആസ്വദിച്ചില്ലേ..?

വല്യമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

സത്യം പറ വല്യമ്മേ, അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് എന്നെകുറിച്ച് വല്യമ്മ ആലോചിച്ചില്ലേ?

ഡാ ഉണ്ണ്യേ ............ നീ എന്തൊക്കെ പറയണേ ........

എന്താ വല്യമ്മേ ഉത്തരം ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?.......

ഉണ്ണി മോനെ എനിക്കും അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല.........

അതെയോ.........?

മോനെ നിനക്കു എന്താ എന്നോട് ഇത്ര കൊതി............. നിന്റെ പ്രായത്തിലെ കുട്ടികൾക്കു വല്ല ചെറുപ്പ കാരികളെയും കിട്ടില്ലേ.......... ഈ വയസത്തിയെ വേണോ ..............

ഒരു കണക്കിന് വല്യമ്മ പറഞ്ഞത് സെരിയാണ് പക്ഷെ അമ്പത് വയസ്സ് തികഞ്ഞ മദാലസ പെണ്ണുങ്ങളെ കളിയ്ക്കാൻ കിട്ടിയാൽ അത് ഭാഗ്യമാ പിന്നെ അവർ നമ്മളെ നല്ലപോലെ കളിച്ചും തരും

അപ്പൊ ഞാൻ ഒരു മദാലസ ആണോ........ അങ്ങനെ അല്ല.......... പിന്നെ.............

വല്യമ്മയെ ഇപ്പോൾ കണ്ടാലും ഒരു ചെറുപ്പം പോലെ അല്ലെ............ ഓ പിന്നെ.........പിന്നെ ... അതെ വല്യമ്മേ .............

വല്യമ്മ അവിടെനിന്നും എണീറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു….

രണ്ടുപേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി… “വാ…….. ”

ഉണ്ണിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ഛ് അവർ നടന്നു…

എന്താണ്.. എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഉണ്ണിക്ക് മനസിലായില്ല…

വല്യമ്മ ഉണ്ണിയേയും കൊണ്ട്