Chapter Title : വല്യമ്മയുടെ പൂങ്കാവനത്തിലെ ചെറുതേൻ 2 [കമ്പിമഹാൻ]

കരയിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന്

ശെരിയാണ്. ഇന്നലെ ആ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക്, എൻ്റെ ഭർത്താവിനെ മറന്ന്, നീ തന്ന സുഖം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു. പക്ഷെ പിന്നീട് അതിനെകുറിച്ച് ആലോചിക്കവേ എനിക്ക് എന്നോടുതന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി.

ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

ഭർത്താവ് തന്ന വിശ്വാസം, മരണം വരെ കാത്ത്സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഞാൻ, എൻ്റെ സ്വന്തം സഹോദരി പുത്രൻ്റെ കൂടെ,

ശേ!!!!

ഓർക്കുമ്പോൾതന്നെ അറപ്പ് തോന്നുന്നു.

ഉം ...................

മനസ്സിൽ ഇത്രെയുമധികം വേദനയുള്ള വല്യമ്മയോടാണോ

“ഒരു കളി തരുമോ?”

എന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. എൻ്റെ പ്രവർത്തികളിലും, ചിന്തയിലും എനിക്ക് വളരേയധികം കുറ്റബോധം തോന്നി.

തുടർന്നുള്ള മണിക്കൂറുകൾ വല്യമ്മയെ ഫേസ് ചെയ്യാനായി ഞാൻ മടിച്ചു.

എന്നാലും മനസ്സിൽ ഒരു മോഹമായി വല്യമ്മ നിറഞ്ഞു നിന്ന്

ഇനി എന്ത് ചെയ്യും ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു

നീ ഇന്ന് പോണുണ്ടോ ഉണ്ണി.............

വല്യമ്മയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട് ഞാൻ അന്ധാളിച്ചു

എന്താ വല്യമ്മേ എന്നെ പറഞ്ഞയക്കാൻ ഇത്ര ദൃതി.......... ഒന്നും ഇല്ല ഉണ്ണി ............

എനിക്ക് എന്തോ എന്റെ മനസ്സ് പതറി പോകുന്നു ...............

നീ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ.......... എന്റെ സ്വസ്ഥത നശിച്ച പോലെ.................

എന്ന ഞാൻ പോയേക്കാം ഞാൻ ആയിട്ട് ആരുടേയും സ്വസ്ഥത കളയുന്നില്ല വല്യമ്മേ

എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ഡ്രെസ്സെല്ലാം എടുത്തിട്ട് വേഗം അവിടെന്നു പൊന്നു

അവൻ പോയതിൽ പിന്നെ വല്യമ്മക്ക് മനസ്സ് വേദനിച്ചു

ചെ.........

വേണ്ടായിരുന്നു അവനോട് അങ്ങനെ പറയേണ്ടായിരുന്നു എന്റെ മക്കളെ പോലെയാ എനിക്ക് അവൻ.......

എനിക്കും തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി..........

ഏതോ ബലഹീന നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ