Chapter Title : വല്യേട്ടൻ 4 [അൻസിയ]

"ഏട്ടന് തലക്ക് നല്ല വേദന.... തിരിച്ചു പോവുകയാ ഞങ്ങൾ."

"ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ട് പോകാം..."

"വേണ്ട...... അത് മാറിക്കോളും.....എല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ ശരി....."

ശാലു ആയിരുന്നു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ വണ്ടി ഓടിച്ചത്.... ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളുടെ പിന്നിലിരിക്കാനെ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളു..... അവളുടെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് പോലും മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാനൊന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.....

_________

മോൻ ടിവി കാണാൻ തുടങ്ങിയതും അനിത ഫോണെടുത്ത് മാധവേട്ടൻ അയച്ച വീഡിയോകൾ കണ്ടു... ചെറിയൊരു പെണ്കുട്ടിയെ നീഗ്രോ അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നത് കണ്ട് അനിതക്ക് തന്നെ പേടിയായി.... എന്തൊരു സാധനമാണ് സുഖമായി കയറുന്നത്... കണ്ടിട്ടവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല...... വാട്‌സ്ആപ്പ് തുറന്ന് ചേട്ടന്റെ ലാസ്റ്റ് സീൻ നോക്കുമ്പോ മൂന്ന് മണി... ഇതെവിടെ പോയി കുറെ നേരമായല്ലോ... വെറുതെ ഒരു ഹായ് എന്ന മെസ്സേജ് ഏട്ടന് അയച്ചു വരുമ്പോ മറുപടി തരുമല്ലോ... ഒന്നിനും ഒരു മൂഡില്ലാ മൊബൈൽ ബെഡിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ബെഡിലേക്ക് അവളും കമഴ്ന്നു വീണു....കുറച്ചു നേരം ആയികാണും ഫോൺ അടിക്കുന്നത് കെട്ടവൾ അതെടുത്തു നോക്കി പ്രവീണ....

"ഹാലോ..."

"എന്താ ചേച്ചി പണി...??

"എന്ത് ചുമ്മാ കിടക്കുന്നു..."

"മോനോ....??

"ടിവി കാണുന്നു... സുരേന്ദ്രൻ വന്നോ....??

"ആഹ്... വന്നു..."

"എന്താണ് നല്ല സന്തോഷത്തിൽ ആണല്ലോ....??

"എന്ത് സന്തോഷം.... തൊന്നുന്നതാ...."

"ഹം.... തോന്നാലൊന്നും അല്ല..."

"അളിയൻ വരുന്നില്ലേ കുറെ ആയല്ലോ പോയിട്ട്...??

"വരും... കുറച്ചും കൂടി കടം ഉണ്ട് അതും കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ സെറ്റിലാകും..."

"അപ്പൊ ഇവിടുത്തെ കടം ആര് വീട്ടും....??

"ഏത് കടം...??

"ചേച്ചിയുടെ കടം..."

"പോടി... "

"താമശയല്ല ജീവിതമാണ് കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നത്..."

"അതോർത്ത് എന്റെ മോള് വിഷമിക്കണ്ട ട്ടാ..."

"അതെന്തെ.... ഇനി വല്ല സെറ്റപ്പും ഉണ്ടോ...???

"ടീ.... വേണ്ട ആ നാവ് ഞാൻ പിഴുതേടുക്കും..."

"അയ്യോ വേണ്ട..... നാവ് കൊണ്ടാണ് ഇവിടെ പിടിച്ചു നിക്കുന്നത്..."

അവർ അങ്ങനെയാണ് ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും ആണെങ്കിലും എന്തും പറയും.... പക്ഷേ ആ അടുപ്പം ശാലിനിയുമായി ഇല്ല..... _______

രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി.... അധികമൊന്നും സംസാരിക്കാൻ അവൾ നിന്നില്ല... പക്ഷെ അവളുടെ മുഖത്തെ പഴയ പുഞ്ചിരി ഇപ്പൊ ഇല്ല... എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവളെ പോലെ ആയിരുന്നു മുഖ ഭാവം... പോലെ അല്ല നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു എല്ലാം അവൾക്ക്... ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത എന്റെ അവസ്‌ഥ ഓർത്ത് എനിക്ക് തന്നെ അറപ്പായി എന്നോട്...അകത്തേക്ക് കയറി വതിലടച്ചവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി.... അവളെയും നോക്കി