Chapter Title : വനജ ചേച്ചി 1 [Ajay]

ചിരകാല സ്വപ്നവാണ്.

ഇന്നലെയും കൂടി അവളുടെ ഒരു പഴയ രംഗം ഓർത്തു അടിച്ചു ചീറ്റിച്ചതേയുള്ളു.

അമ്മവീട്ടിൽ ആയോണ്ട് കണ്ടിട്ട് ഏകദേശം ഒരു മാസമായി. പക്ഷെ ആ പേര് കേട്ടപ്പോ തന്നെ എന്റെ കുട്ടൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു.

അപ്പച്ചി : "അല്ല, അവൾ എന്തോ കോഴ്സ് പഠിക്കുവല്ലാരുന്നോ."

അമ്മ : "ഹാ.. അതൊക്കെ നിർത്തി. അവളെ ഉന്തിതള്ളി ഡിഗ്രി പാസ്സ് ആക്കിയ പാട് തന്നെ എനിക്കെ അറിയൂ."

അപ്പച്ചി : "അത് ശെരി. അപ്പൊ പിന്നെ ഇപ്പം എന്ത് ചെയ്യുവാ. കല്യാണം വല്ലോം..."

അമ്മ : "ഓഹ്.. ഒന്നുരണ്ടു ആലോചനകള് നോക്കിയതാ. ഒന്നും അങ്ങോട്ട് ശരിയാവുന്നില്ല. ഇപ്പത്തന്നെ ഇരുപത്തിയാറ് ആയി."

അതെ രണ്ടുമൂന്നു ആലോചനകൾ ഒക്കെ എങ്ങനെയോ മുടങ്ങിപോയി. പക്ഷെ ഓരോന്ന് മുടങ്ങുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ ആരുമറിയാത്ത ഒരു സന്തോഷം. ഇനിയും ഇവിടെത്തന്നെ കാണുവല്ലോ.

പിന്നെ പഠിക്കാനും മോശവാരുന്നു. പക്ഷെ നന്നായിട്ടു കറികളൊക്ക വെക്കും. എല്ലാത്തിനും ഒരു പ്രതേക ടേസ്റ്റ് ആണ്.

പെട്ടന്ന് അമ്മ എന്നെ ഒരു നോട്ടം.

അമ്മ : "എടാ അവള് ഇപ്പൊ വരും. നീ താഴെ ചെന്നു നിക്ക്. കുറെ കവറുകൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്. പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരാനും അറിയണ്ടേ."

മനസ്സില് ആകെ ഒരു കുളിർമ. ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം.

അപ്പച്ചി : "എന്നാ പിന്നെ ഞാനും വരാം."

ഞാനും അപ്പച്ചിയും ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി താഴെയെത്തി. അവിടെ റീസെപ്ഷന്റെ മുൻപിലെ ഗ്ലാസ് ഡോർ തുറന്നു ഞങ്ങൾ വരാന്തയിൽ വന്ന് നിന്നു. എന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയിലും പതിവില്ലാത്ത ഒരു ആഹ്ലാദവും ആവേശവും.

അപ്പച്ചി ഇടയ്ക്കു കുശലം ചോദിക്കുന്നതുപോലെ