Chapter Title : വനജ [ചുരുൾ]

വയ്ക്കുവാനുള്ള ലോണിന്റെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നീക്കണം എന്നെല്ലാം പല പല ചിന്തകളിൽ വ്യാപൃത ആയിരുന്ന വനജ ഓട്ടോ എവിടെയോ നിന്നത് അറിഞ്ഞതും ചുറ്റും നോക്കി.

ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു റബ്ബർ തോട്ടത്തിനു നടുക്കുള്ള വഴി. ഇതുവഴിയും ഓഫീസിലേക്ക് പോകാം... എങ്കിലും ഇതെപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് കയറി എന്ന ചിന്തയിൽ അവൾ കാതറിനെ നോക്കി.

പെട്രോള് തീർന്നു മോളെ.. ഗ്യാസിലേക്ക് ഇടട്ടെ........ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്ന് അയാൾ അവളുടെ കാലിന്റെ വശത്തേക്ക് കൈ നീട്ടി സീറ്റിന്റെ താഴെയുള്ള നാവിഗേറ്ററിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് തിരിച്ചു.

ശേഷം പെട്ടെന്ന് ഖാദർ വനജയുടെ ഇടതു തുടയിൽ ഒന്നും കൈ അമർത്തി. അവൾ പകപോടെ അയാളെ നോക്കി.

എൻറെ മോളെ.. ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾ ആയുള്ള പൂതി ആണ്.. മൊളൊന്നു സമ്മതിക്കണം.. പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നത് മറന്നു കളഞ്ഞേരെ........ അയാൾ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ വിയർക്കുന്ന മുഖവുമായി അവളെ നോക്കി.

വനജ സംശയത്തോടെ ഖാദറിന്റെ മുഖത്തേക്കും തുടയിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന കയ്യിലേക്കും നോക്കി.

നിൻറെ കുണ്ടി.. ഒന്നു കാണിച്ചുതരണം.. അതിലൊന്നും പിടിക്കണം.. അതിൻറെ തുള ഒന്നു നക്കണം.. അത്രമാത്രം.. വേറൊന്നും വേണ്ട........ അപേക്ഷയുടെ സ്വരം ആയിരുന്നു ആ 48 കാരനിൽ.

വനജ അത്ഭുതത്തോടെ അയാളെ നോക്കി. എപ്പോൾ വണ്ടി വിളിച്ചാലും വരുന്ന ആൾ. ഇതുവരെ ഒരു തെറ്റായ നോട്ടം പോലും അയാളിൽ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല... മനുഷ്യൻറെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് എങ്ങനെ അറിയുവാൻ സാധിക്കും എന്ന ചിന്തയിൽ ദയനീയമായി തന്നെ നോക്കുന്ന ഖാദറിനെ അവൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... അയാളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു തീവ്രമായ ആഗ്രഹം. എന്നാൽ തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തണം എന്ന