Chapter Title : വണ്ടിപ്രാന്തൻ [Vethalam]

മിണ്ടിയതേയില്ല ഞാനവരെ തീർത്തും അവഗണിക്കുന്ന മട്ടിൽ നടന്നു

രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു കാണും

ഞാൻ അടുത്തുള്ള കവലയിലെ ചായക്കടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പാറുവിന്റെ ഫോൺ കോൾ

ചേട്ടായി വേഗം വന്നേ മമ്മി തല കറങ്ങി വീണു കിടക്കുവാ

ഞാൻ ദേ വന്നു നീ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ഒന്നും നോക്കല്ലേ ട്ടോ

എന്നാ തോമായേ

ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ മമ്മിക്ക് എന്തോ വയ്യായ്ക ചായടെ പൈസ പിന്നെ തരാവേ

ഞാൻ കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി

ടാ ഉണ്ണിയെ നീ ഓട്ടോ എടുത്ത് എന്റെ വഴിയിലേക്കിടടാ

അവിടെ കിടന്ന ഓട്ടോകാരനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

റോഡിൽ നിന്നു ഒരു 200 മീറ്ററോളം മൂന്നടി വീതിയെ ഉള്ളു വഴിക്കു

എന്നാടി പറ്റിയെ

അറിയില്ലേട്ടാ കൊച്ചെ ന്നൊന്നു വിളിക്കണ കേട്ടു ഞാൻ വന്നു നോക്കിയപ്പോ തറയിൽ കിടക്കാണ്

നീ ഒരു നല്ല നൈറ്റി ഇങ്ങേടുക്ക്

മമ്മി ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റി മുഷിഞ്ഞതായിരുന്നു

അവൾ വരും മുൻപേ ഞാനവരുടെ നൈറ്റി തലവഴി ഊരി

ശരീരം മൊത്തം വിയർത്ത് കുളിച്ചിരിക്കുന്നു

ചുവന്ന നൈറ്റി മതിയോ

അവൾ അകത്ത് നിന്നു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു

ഏതെങ്കിലും എടുക്ക് പെണ്ണെ

അഴയിൽ കിടന്ന തോർത്തെടുത്തു മമ്മിയുടെ ദേഹം മൊത്തം തുടച്ചു മമ്മി......മമ്മി...

മ്മ്മ് ഒരു ഞരക്കമേയുള്ളു കണ്ണ് പോലും തുറക്കണില്ല

പാറു കൊണ്ട് തന്ന നൈറ്റി ഇടുവിച്ചു മമ്മിയെ കോരിയെടുത്ത് പുറത്തേക്കൊടി

പുറമെ കാണും പോലെ അല്ല നല്ല വെയ്റ്റ പക്ഷെ അപ്പൊ അതൊന്നും ഞാനറിഞ്ഞില്ല

ഉണ്ണി കൂടി പിടിച്ചു ഓട്ടോയിൽ ചാരി കിടത്തി ഓട്ടോ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു

ഡോക്ടർ പരിശോധന കഴിഞ്ഞു വന്നു

എന്താ ഡോക്ടർ മമ്മിക്കെന്നാ പറ്റിയത് ഞാൻ വെപ്രാളപ്പെട്ട് ഓടി ചെന്നു ചോദിച്ചു

നത്തിങ് സീരിയസ് ബിപി കുറഞ്ഞതാണ് കൃത്യ സമയത്ത് ആഹാരമൊന്നും കഴിക്കാറില്ലേ

അറിയില്ല സർ ഞാനങ്ങനെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവില്ല

എന്തായാലും ഒരു ബോട്ടിൽ ഇൻജെക്ഷൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് കഴിയുമ്പോൾ പോവാം അവരുടെ ആഹാര കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കണം രണ്ടു മൂന്ന് ദിവാസമായി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലാന്ന് തോന്നുന്നു

ശരി സർ ഇനി ശ്രദ്ധിച്ചോളാം

പുറത്തു ഉണ്ണി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു

എന്ത് പറ്റിയതാ