Chapter Title : വണ്ടിപ്രാന്തൻ [Vethalam]

മമ്മിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നും താഴെയിറങ്ങാൻ സഹായിച്ചു

പോട്ടെ മോളെ

ശരി ആന്റി

അവൾ കൈ വീശി

ഞാൻ ഉണ്ണിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു

ബില്ലെല്ലാം അടച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഉണ്ണി ഓട്ടോയുമായി എത്തി

എങ്ങനെയുണ്ട് ചേച്ചി കുറവായോ

കുറഞ്ഞെടാ കൊച്ചെ

രാത്രി ഉറക്കം ശരിയാഞ്ഞിട്ടാവും ചേച്ചി ബി പി താഴ്ന്നു പോവുന്നെ

അവൻ അവന്റെ അറിവ് പറഞ്ഞു

അതെങ്ങനാടാ കൊച്ചെ ഇവന്റെ മോള് എന്റെ മോളെയും ഉറക്കില്ല എന്നെയും ഉറക്കില്ല ഇവൻ മാത്രം അപ്പുറത്ത് പോയി കിടന്നു പോത്തു പോലെ ഉറങ്ങിക്കോളും

അതേ തോമച്ചായൻ നന്നായിട്ട് ഉറങ്ങിയില്ലേൽ റോഡിലൂടെ പോവുന്നവർ എന്നന്നേക്കുമായി ഉറങ്ങും അച്ചായന് രാത്രി പകലന്നില്ലാതെ വളയം പിടിക്കേണ്ടതാ

അവൻ എന്റെ പക്ഷം പിടിച്ചു പറഞ്ഞു

അത് വല്ലതും വീട്ടിലിരിക്കുന്നവർക്ക് അറിയണോ അവർക്ക് കിട്ടാനുള്ളത് മുടങ്ങാതെ ഇരുന്നാ പോരെ നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാട് ആരറിയുന്നു ഞാൻ ഉണ്ണിയേടന്ന പോലെ പറഞ്ഞു

ഇനി മുതൽ മോന്റെ സങ്കടം മമ്മി തീർത്ത് താരാട്ടോ

മമ്മി എല്ലാം ദ്വയാർഥത്തിൽ ആണല്ലോ ഞാൻ മനസിലോർത്തു

വീട്ടിലെത്തി

എന്തായേട്ടാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞെ പാറു ഓടി വന്നു എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കവറെല്ലാം വാങ്ങി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

ഉറക്കവുമില്ല ഭക്ഷണവും കഴിക്കില്ല പിന്നെ എങ്ങനെ ബി പി താഴാതെ ഇരിക്കും അതെങ്ങനാ നിധി കാക്കുന്ന ഭൂതമല്ലേ ഞാൻ മമ്മിയെ കളിയാക്കി

ഇന്ന് മുതൽ രാത്രി

ഞാനാ മുറിയിൽ കിടന്നോളാം മമ്മി പ്രഖ്യാപിച്ചു

ആ മുറിയിലോ അപ്പൊ ഞാൻ എവിടെ കിടക്കും ഞാൻ ചോദിച്ചു

നീയാ മൂലയ്ക്കു വല്ല പായും വിരിച്ചു കിടന്നോ

ഹും അത്ര പോലും എന്റെ കെട്ടിയോൾടെ അടുത്ത് കിടത്തൂല അല്ലെ

തത്കാലം പൊന്നുമോൻ കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ തന്നെ കിടന്നാ മതി ഞാനാ വാതിൽക്കൽ പായ വിരിച്ചു കിടപ്പുണ്ടാവും ഞാനറിയാതെ പുറത്ത് പോവാം ന്നു നീ സ്വപ്നം പോലും കാണണ്ട

ഇതെന്തൊരു സാധനമാടി ഞങ്ങളുടെ പോര് കണ്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന പാറുവിനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു

മിണ്ടണ്ട ന്നു അവൾ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു

ഞാൻ മമ്മി പറഞ്ഞത് ഇഷ്ട്ടപെടാത്ത പോലെ ചവിട്ടി തുള്ളി മുറിയിലേക്ക് കേറി

മമ്മി എന്തിനാ ചേട്ടായിയോട്