Chapter Title : വണ്ടിപ്രാന്തൻ [Vethalam]

പോലും കളയാതെ നുണഞ്ഞിറക്കി

സത്യം പറഞ്ഞാ മമ്മി കേറിയിരുന്നു പൊതിച്ചു എന്റെ പാല് കളഞ്ഞതിലും സുഖം എനിക്ക് പാറു വായിലിട്ട് പാല് കളഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു പിന്നെ ആറേഴു മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി

ചേട്ടാ......ചേട്ടാ... ആരോ വണ്ടിയുടെ ഡോറിൽ തട്ടി വിളിക്കുന്നു ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കി പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് കിടന്നു നന്നായി ഒന്നുറങ്ങി മൊബൈൽ എടുത്തു സമയം നോക്കി പത്തര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

അതേയ് ഞങ്ങൾ കട അടക്കാൻ പോവാ വേഗം വാ അവളതും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞോടി ആദ്യം ചായക്കടയിൽ കണ്ട തട്ടമിട്ട പെണ്ണ്

ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നു ചാടിയിറങ്ങി കടയിലേക്ക് ചെന്നു

ആദ്യം കണ്ട ചേച്ചിയെ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല പകരം നല്ല പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്

എന്നാ പറ്റി കുഞ്ഞേ ഉറങ്ങി പോയാരുന്നോ ഞങ്ങളെ അടച്ചു പോവാൻ തുടങ്ങുവാരുന്നു അതാ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു വിളിച്ചേ എന്നെ കണ്ടപ്പോ ആ വല്യമ്മ പറഞ്ഞു

നിങ്ങളപ്പോ ഉച്ചക്ക് കാണത്തില്ലേ ഞാൻ ചോദിച്ചു

വോ ഇല്ല കുഞ്ഞേ ഇന്നിപ്പോ ആ ഹർത്താലുകാര് പറഞ്ഞിട്ടു തുറന്നതാ അവരൊക്കെ കഴിച്ചിട്ട് പോയി മോന്റെ വീടെവിടാ

അടുത്തു വല്ലോം ആണോ

അല്ല വല്യമ്മേ ഒരു ഇരുന്നൂറ്റി അൻപത് കിലോമീറ്റർ പോണം

ഹോ കഷ്ട്ടായാല്ലോ കുഞ്ഞേ

സാരമില്ല ഉള്ളത് കഴിച്ചിട്ട് പോവാം

നാല് അപ്പമേ ഉണ്ടാരുന്നുള്ളു അതും രണ്ടു മുട്ട പുഴുങ്ങിയതും രണ്ടു ചായയും കഴിച്ചു തിരിച്ചു പോന്നു

തട്ടമിട്ട പെണ്ണിനെ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല

കുറച്ചു നേരം കൂടി കിടന്നുറങ്ങാം എന്ന് കരുതി കാബിനിൽ കയറി കിടന്നു മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ