Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തവണ കൂടി കടന്നുപോയി. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ അന്വേഷിക്കാനുള്ള സമയമല്ല.

11...അവൾ നെടുവീർപ്പോടെ കാത്തിരുന്നു. ഇടനെഞ്ച് തുടിച്ചു, കൈപ്പത്തികൾ വിയർത്തു. ഈ തപിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ മധുരം അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെന്തുരുകി.

XXX

10 മണിയായതോടെ മായ തന്റെ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. എന്തുടുക്കണമെന്ന ആലോചനയായിരുന്നു. ഇതും വെച്ചാൽ നന്നായിരിക്കില്ല, അതും ശരിയല്ല...അങ്ങനെ കുറെ സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഒടുവിൽ ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ, അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം ഉടുക്കാറുള്ള ഒരു വസ്ത്രത്തിലേക്ക് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. മുട്ടോളമെത്തുന്ന, പിടിച്ചാൽ നീളുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കോട്ടൺ നിശാവസ്ത്രം. ഇളം പിങ്ക് നിറം, ആരും കണ്ടാൽ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ തന്നെ എന്ന് തോന്നും അത്രയ്ക്ക് നിഷ്കളങ്കമായ ലാളിത്യം ഉള്ളതായിരുന്നു അതിന്. അടിയിൽ പിങ്ക് ബ്രായും പാന്റിയും.

11 അടുക്കുന്നതോടെ ഹൃദയം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അടിച്ചുതുടങ്ങി. 'ഈ സമയത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്!' - അതോർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ പോലും അകാരണമായി മുറുകി. വല്ല്യമ്മയുടെ കൂർക്കംവലി മറ്റൊരു മുറിയിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നു മണി...നോക്കുമ്പോൾ മിനുറ്റുകൾക്ക് പോലും നീളമേറിയതുപോലെ മായയ്ക്ക് തോന്നി.

ഇനി ഒട്ടും താമസിക്കില്ല. ആ വിചാരം അവളുടെ ഹൃദയതാളത്തെ താറുമാറാക്കി. പിടയുന്ന ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, മായ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

XXX

പതിനൊന്ന് മണി. ആ തേങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒടുവിൽ, ആ മുട്ട്. മായയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു.

ഏട്ടൻ! കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കം; ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി. അവൻ അകത്തേക്ക് വന്നതും അവൾ പതുക്കെ വാതിലടച്ച് താഴിട്ടു.

"വെയ്റ്റിങ്ങിന് ബോറടിച്ചോ?" അകത്തേക്ക്