Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

ഏട്ടാ. അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല. بس ignore ചെയ്യ്.

Rohith: ഇഗ്നോർ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. നീയെന്തിനാ στεναχωριപ്പെടുന്നത്? അവന്മാർക്ക് വെറുതെ കളിയാക്കാനുള്ളതല്ലേ.

Maya: എനിക്കറിയാം. അവന്മാർ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. പക്ഷേ...ഞാൻ ശരിക്കും...

Rohith: മായേ, നീ കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നീയൊരു സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?

Maya: ഏട്ടാ... അങ്ങനെ comfort ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ലേ

Rohith: ഇല്ല മോളെ. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ നീ ഇത്തിരി കുഞ്ഞായിരുന്നു. ഞാൻ കോളേജിൽ പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ. നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് വളർന്നു സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. സത്യം!

Maya: ? ഏട്ടാ...

Rohith: പിന്നെ, നീ ആരെയും കേൾക്കണ്ട. നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികളെല്ലാം സുന്ദരിമാരാ ? അവന്മാർக்கு കണ്ണിൽ കുറ്റം കാണുന്ന സ്വഭാവമല്ലേ.

Maya: ശരിയാണ്. പക്ഷേ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ... അറിയാതെ

Rohith: It's okay. ഇത് സ്കൂളല്ലേ. എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. നമ്മൾ പക്വതയോടെ നേരിടുകയല്ലേ വേണ്ടത്

Maya: Hmm... നീ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. താങ്ക്സ് ❤️

Rohith: എപ്പോഴും! പിന്നെ നീ ധൈര്യമായിരിക്കണം. കേൾക്കുന്നതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി വിഷമിക്കരുത്.

Maya: ശ്രമിക്കാം. ഇനി ഞാൻ പഠിക്കാൻ പോവാ

Rohith: ? അത്യാവശ്യം വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം. ഞാൻ എപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ട്.

Maya: ഏട്ടനും നന്നായി പഠിക്കണം കേട്ടോ!

Rohith: കുഞ്ഞുമ്മയെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഏട്ടൻ ഓണത്തിന് വരുന്നതല്ലേ ?

Maya: ഓ! അപ്പോ അതുവരെ ഞാൻ പഠിക്കേണ്ട ?

Rohith: അതേയ്! ഇപ്പൊ പോയി ഉറങ്ങിക്കോ. Tension ഒന്നും വേണ്ട. Love you ?

Maya: Love you too, ഏട്ടാ. Night ?

XXXX

Maya: ഏട്ടാ...വയറു വേദനിക്കുന്നുണ്ട് ?

Rohith: ഓ, കുഞ്ഞേ. എന്താ പറ്റിയത്? Did you take medicine?

Maya: Periods. കഷ്ടമായിപ്പോയി.

Rohith: എന്റെ പാവം! വല്ല്യമ്മയോട് പറഞ്ഞോ? നല്ല ചൂടുവെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചോ.

Maya: Hmm. ഏട്ടൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ

Rohith: എനിക്കും കൂടെ ഉണ്ടാവാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. നിന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കാൻ ?

Maya: ആഹ്...എനിക്ക് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഏട്ടന്റെ കെട്ടിപ്പിടുത്തം