Chapter Title : വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1 [Adam]

?

Maya: Night ഏട്ടാ ?

XXXX

Maya: ഏട്ടാ... ?

Rohith: എന്താടി കുഞ്ഞേ? എന്ത് പറ്റി?

Maya: ഇന്നൊരുത്തൻ സ്കൂളിൽ...അങ്ങനെ പറഞ്ഞു...

Rohith: എന്ത് പറഞ്ഞു? ആരാ? ഞാൻ വന്നു തല്ലി പൊളിക്കട്ടെ? ?

Maya: വിട് ഏട്ടാ. അവൻ 'കുണ്ട്' എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. പൊണ്ണത്തടിയെന്ന്.

Rohith: ??? ഞാനിപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വരാണോ? പേര് പറയ്, ഞാൻ നാളെ കോളേജിൽ നിന്ന് നേരെ അവിടേക്ക്

Maya: വേണ്ട ഏട്ടാ. അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല. بس ignore ചെയ്യ്.

Rohith: ഇഗ്നോർ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. നീയെന്തിനാ στεναχωριപ്പെടുന്നത്? അവന്മാർക്ക് വെറുതെ കളിയാക്കാനുള്ളതല്ലേ.

Maya: എനിക്കറിയാം. അവന്മാർ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. പക്ഷേ...ഞാൻ ശരിക്കും...

Rohith: മായേ, നീ കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നീയൊരു സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?

Maya: ഏട്ടാ... അങ്ങനെ comfort ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ലേ

Rohith: ഇല്ല മോളെ. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ നീ ഇത്തിരി കുഞ്ഞായിരുന്നു. ഞാൻ കോളേജിൽ പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ. നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് വളർന്നു സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. സത്യം!

Maya: ? ഏട്ടാ...

Rohith: പിന്നെ, നീ ആരെയും കേൾക്കണ്ട. നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികളെല്ലാം സുന്ദരിമാരാ ? അവന്മാർக்கு കണ്ണിൽ കുറ്റം കാണുന്ന സ്വഭാവമല്ലേ.

Maya: ശരിയാണ്. പക്ഷേ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ... അറിയാതെ

Rohith: It's okay. ഇത് സ്കൂളല്ലേ. എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. നമ്മൾ പക്വതയോടെ നേരിടുകയല്ലേ വേണ്ടത്

Maya: Hmm... നീ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. താങ്ക്സ് ❤️

Rohith: എപ്പോഴും! പിന്നെ നീ ധൈര്യമായിരിക്കണം. കേൾക്കുന്നതൊക്കെ