വഷളൻ

Vashalan | Author : Gandharvan

ഈ വരുന്ന ചിങ്ങത്തില് വയസ്സ് ഇരുപത്തിയൊന്നു കഴിയും നിനക്ക് "..... അമ്മ രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങി.... " അയിന് "... ഗോപു അരിശത്തോടെ ചോദിച്ചു... " നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടിയോളെല്ലാം പണിക്കുപോയി നാല് കാശ് സമ്പാദിക്കാൻ തുടങ്ങി..

നീ ഇപ്പോഴും ഈ ക്യാമറയും തൂക്കി നടക്കണതല്ലാതെ വരുമാനം വല്ലതും ഉണ്ടോ?.... " " അതിന് ഞാൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ പോരാ, എന്റെ തന്തയും കൂടി നന്നാവണം. നാടുമുഴുവൻ നടന്ന് കള്ളും കുടിച്ച് കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളെയും കയറി പിടിച്ചു നടന്നാൽ എനിക്കാര് ജോലി തരാനാ.. എവിടെ ചെന്നാലും ആ തന്തയുടെ മോനല്ലേ അതിന്റെ കൊണം കാണാതിരിക്കില്ല എന്നാണ് പറച്ചില്..

ആ ഒറ്റ ഡയലോഗിൽ എ ന്റെ ജീവിതം നായ നക്കിയ കലം പോലെയാവും, വന്നു വന്നു ഇപ്പൊ ഒരു ബർത്ത്ഡേയ്ക്ക് പോലും ആരും വിളിക്കണ്ടായി..... "

ശാലിനി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല മകൻ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ കേട്ട് ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി... ഗോപു വീണ്ടും ഉമ്മറത്തു അരമതിലിൽ കയറി ചടഞ്ഞിരുന്നു.....

വീടിനു മുന്നിൽ അങ്ങ് ദൂരെ റോഡ് വരെ ഇരു വശവും നെൽ വയലാണ്. അമ്മ ഈ വയലിലാണ് പണിക്കു പോകുന്നത്. കൈലി മുണ്ട് തുമ്പ് പൊക്കി എളിയിൽ കുത്തി കളറ് മങ്ങി പിഞ്ചിയ ബ്ലൗസും ഇട്ട് തലയിൽ ഒരു തോർട്ടും കെട്ടി അമ്മ പോണത് കാണാൻ നല്ല ചന്തമാണ്.

കാര്യസ്ഥൻ ഗോപിയുടെയും കൂടെ പണിക്കു നിൽക്കുന്ന പുരുഷകേസരിമാരുടെ എല്ലാം കണ്ണുകൾ അമ്മയുടെ മുഴുത്ത മുലയിലും വിരിഞ്ഞ ചന്തിയിലുമായി ഒഴുകി നടക്കും.....

ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും ഒരാളുപോലും അമ്മയോട് മോശമായി സംസാരിക്കില്ല ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും ഒരുത്തനും ധൈര്യപ്പെടില്ല അതിനു ഒറ്റ കാരണം മണിയൻ., എന്റെ അച്ഛൻ.....

പേടിയാണ് എല്ലാവർക്കും അച്ഛനെ എപ്പോ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. ആരെയും പേടിയില്ല..". തെമ്മാടി മണിയൻ ".. അങ്ങനെ ഒരു വിളിപ്പേരുണ്ട് അച്ഛന്.,കേൾക്കെ ആരും വിളിക്കില്ല എന്നാലും നാട്ടുകാർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്..... രാത്രി. സമയം പത്തുമണി കഴിഞ്ഞു. ഗോപു