Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 8 [ചാണക്യൻ]

ഉറഞ്ഞു തുള്ളി.

"അങ്ങു...ന്നേ  തി... തിരു.. മേനി  വി.. ളിക്കു..ന്നു  "

ഭയന്ന് വിറച്ച ആ പെൺകുട്ടി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

ഏകദേശം 18 വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള മുഷിഞ്ഞ പാവാടയും ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞ എണ്ണ കറുപ്പിന്റെ നിറവും കുഞ്ഞി കണ്ണുകളും പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ അവളുടെ ശരീര - അവയവ വലിപ്പവും അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് വിരുന്നേകി.

മനയിലെ ഏതോ വേലക്കാരിയുടെ മകളാണിതെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അയാൾക്ക് മനസിലായി.

നല്ല ഇളം പച്ച കരിമ്പ് തന്നെയാണ്  തന്റെ മുൻപിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നതെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ അയാൾ അവളെ നോക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.

ഒരു ലങ്കോട്ടി മാത്രം ഉടുത്തുകൊണ്ട് ശരീര പ്രദർശനം ചെയ്തു നിൽക്കുന്ന അയാളെ കണ്ടു നാണവും ഭയവും കൂടി കലർന്ന വികാരം അവളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി.

ഭയവും ബഹുമാനവും കാരണം അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുവാൻ അവൾ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടി.പേടി കാരണം അവളുടെ കയ്യും കാലും വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.

എങ്ങനേലും അവിടുന്ന് എങ്ങോട്ടേലും രക്ഷപെട്ടാൽ മതിയെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

"എന്താടി പെണ്ണെ നിന്റെ പേര് ? "

വാതിൽ പാളിയിൽ ചാരിക്കൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു.

പെണ്ണിന്റെ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു അയാളുടെ നോട്ടം.

"കവിത "

"ഹ്മ്മ്.. നല്ല പേര്..  "

അയാൾ അവളെ ആപാദ ചൂഢം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം ആ പെൺകുട്ടിയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു തടവി.

എണ്ണ കറുപ്പാണെങ്കിൽ പോലും വല്ലാത്തൊരു ശ്രീത്വം ആ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടെന്നു അയാൾക്ക് തോന്നി.

കീഴ് ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു അയാൾ അവളെ തന്നെ