Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 9 [ചാണക്യൻ]

അവൾ കണ്ണുകൾ ചിമ്മിക്കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.

"നീ കണ്ണൊന്നും എഴുതാറില്ല പെണ്ണെ?"

"ഉണ്ടല്ലോ ചെക്കാ എന്തേയ്?"

"ഹേയ് നിന്റെ കണ്ണൊക്കെ എഴുതി കാണാൻ ഒരാഗ്രഹം ..അതാ ചോദിച്ചേ"

"ആഹാ ആഗ്രഹം കൊള്ളാല്ലോ "

അഞ്‌ജലി അവന്റെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അനന്തു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾക്ക് സമീപം ഇരുന്നു.

അഞ്‌ജലി വീണ്ടും ക്യാൻവാസിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുന്നു.

അനന്തു അന്നേരം അരുണിമയെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു.

ആ പൂച്ചക്കണ്ണിൽ ഇതുപോലെ കരിമഷി എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നേൽ കാണാൻ നല്ല ചേലായേനെ.

ഒരു നോക്ക് അങ്ങനെ കാണാൻ എപ്പോഴാണോ പറ്റുക.

അനന്തു നെടുവീർപ്പെട്ടു.

"ആരാ നന്ദുവേട്ടാ ആ പെണ്ണ്?"

"ഏത് പെണ്ണ് ?"

അവൻ ഒന്നും മനസിലാകാതെ അഞ്ജലിയെ നോക്കി.

"അല്ലാ ഇപ്പൊ നന്ദുവേട്ടന്റെ മനസിൽ വന്ന പെണ്ണില്ലേ ?അതാരാന്നാ ചോദിച്ചേ'

"അ...അത്..പ്..പിന്നെ അഞ്ജലിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം"

"എന്റെ നന്ദുവേട്ടാ ആ മനസിൽ എന്തൊക്കെ തോന്നിയാലും ഈ നീലക്കണ്ണുകളിലൂടെ എനിക്ക് അത് തെളിഞ്ഞു കാണും ..ഇപ്പൊ മനസ്സിലായോ?"

"ഹോ ഭയങ്കരം തന്നെ"

അനന്തു അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

"അപ്പൊ പറ മോനെ.. ഏതാ ആ പെണ്ണ്?"

"അതോ ...അതൊക്കെയുണ്ട്'

"ആരാ ?മീനാക്ഷി ചേച്ചി ആണോ?"

'ദേ എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കല്ലേ?"

"ശോ അപ്പൊ എന്റെ ഗസ്സിങ് തെറ്റിയോ?"

"ആഹ് തെറ്റി "

അനന്തു ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ആഹാ നന്ദുവേട്ടനും കലിപ്പോ ..ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതല്ലേ ..ആരാ കക്ഷി?"

അഞ്ജലിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ അവൻ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരുന്നു.

"ഓഹ് ഇങ്ങനൊരു കലിപ്പൻ ..ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ നന്ദുവേട്ടാ"

അഞ്‌ജലി ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് അവന്റെ കവിളുകൾ