Chapter Title : വത്സല്യത്തോടെ അമ്മ [ഫിദ]
നമ്മൾ അമ്മയും മകനും ആണ്. നീ പിന്നീട് വേർപിരിഞ്ഞു പോകേണ്ടി വരും.
ഞാൻ: ഒരു മകനാണ് അമ്മയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ആ മകൻ ആദ്യമായി അനുഭവിച്ച ചൂടു സ്വന്തം അമ്മയുടെ തന്നെ ആണ്. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ സന്തോഷത്തിന് എന്നും അമ്മയുടെ അടുത്തുണ്ടാവും.
അമ്മ: അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം മാത്രമേ ഉള്ളൂ, അതോ..?
ഞാൻ: പിന്നെ..
അമ്മ: പിന്നെ?
ഞാൻ: എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും.
എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മയുടെ വയറിൽ കൂടി കെട്ടിപിടിച്ച് കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
അമ്മ: അമ്പട കള്ളാ.
എന്നിട്ട് പതിയെ എൻ്റെ കൈയിൽ അടിച്ചു.
അമ്മ: മോനെ.
ഞാൻ: എന്താ അമ്മേ?
അമ്മ: ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാ പറയോ?
ഞാൻ: എന്ത് വേണേലും ചോദിച്ചോ.
അമ്മ (പതിയെ): ഇപ്പൊ എന്തെങ്കിലും തോന്നുന്നുണ്ടോ?
ഞാൻ (മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ): എന്താ അമ്മേ?
അമ്മ: ഹോ, ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ.
ഞാൻ: പറ, അമ്മെ.
അമ്മ: മനസിലായി, എൻ്റെ വായിൽ നിന്നും കേൾക്കണം, അതല്ലേ.
ഞാൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
അമ്മ: കള്ളാ. (പതിയെ ചെവിയിൽ) നിനക്ക് അമ്മയെ പണ്ണാൻ തോന്നുന്നുണ്ടോ? (എന്നിട്ടു അമ്മ മുഖം പൊത്തി.)
ഞാൻ: നേരത്തെ അമ്മക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?
അമ്മ: മ്മ്..കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ആണ് ആണിൻ്റെ കൈ തൊടുന്നത്.
ഞാൻ: അപ്പോ പെണ്ണിൻ്റെയോ?
അമ്മ: പോടാ.
ഞാൻ: അമ്മേ.
അമ്മ: എന്താ മോനെ?
ഞാൻ: അമ്മയെ എനിക്ക് മുഴുവനായി കാണണം.
അമ്മ: ശീ, പോടാ. എനിക്ക് നാണമാ. നിൻ്റെ മുന്നിൽ തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കാൻ.
ഞാൻ: അതിനു ഞാൻ മുന്നും കണ്ടതല്ലേ, പിന്നെന്താ.
അമ്മ: അത് കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ അല്ലേ.
ഞാൻ: എന്നാ, അമ്മ കണ്ണടച്ച് നിന്നാമതി.
അമ്മ (ഒന്നു ആലോചിച്ച്): മ്മ്. ശരി. അവൻ്റെ ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങള്.
അമ്മ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു നിൽകുന്നതിനിടയിൽ സാരി തന്നെ അഴിഞ്ഞ് പോയി. എന്നിട്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ച് ബ്രായുടെ പുറകിലെ ഹുക്ക് മുന്നിലേക്ക് വലിച്ച് ബ്രാ ഊരി. പാവാടയുടെ കെട്ട് അഴിച്ച് ചരട് വിട്ടപ്പോൾ അത് തന്നെ തറയിൽ വീണു.
ഇപ്പൊൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു മഞ്ഞയിൽ
💬 Comments
View all comments