വടുതല രാധമ്മ [ By Knightrider ] Chapter 1-ഗൃഹപ്രവേശം

സമയം ഉച്ച 12 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് ഇന്നലെ തന്നെ തറവാട്ടിലേക്ക് പോവാതിരുന്നത് മണ്ടത്തരമായി എന്ന് ജിതിന് തോന്നി. 11:30-ന് പോകേണ്ടിയിരുന്ന ട്രെയിൻ ആദ്യം അര മണിക്കൂർ വൈകി, പിന്നെ പൂർണമായും ക്യാൻസൽ ചെയ്തു. ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേയെ മനസ്സിൽ പ്രാകി എന്ന് മനസ്സിൽ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ജിതിൻ ബാഗ് തോളിലിട്ട് ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് നടന്നു. ചൂട് കൂടുതലായിരുന്നു. റോഡിലെ ട്രാഫിക് ശബ്ദവും പൊടിയും അവന്റെ മൂഡ് കൂടുതൽ മോശമാക്കി..

                      ജിതിൻ — തൃശൂരിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആഞ്ചിനീയറിങ് കോളേജിൽ രണ്ടാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥി. 19 വയസ്സ്. ധനിക കുടുംബ പശ്ചാത്തലം. അച്ഛനും അമ്മയും ഗൾഫിൽ. ഹോസ്റ്റളിലാണ് താമസം. കോട്ടയത്തെ പഴയ തറവാട്ടിൽ അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും മാത്രം..താൻ ചെല്ലുന്ന കാര്യം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല,പറഞ്ഞില്ല എന്ന് വച്ച് അവർ വിളിക്കാനും പോവുന്നില്ല,ചെറുപ്പം മുതൽ കാശിന്റെ തള്ളലിൽ കുന്തളിക്കുന്ന ജിതിനെ അവർക്ക് അത്ര സ്വീകാര്യമല്ല ,അപ്പന്റെ പെങ്ങൾമാർക്കും ,ആങ്ങളമാർക്കും ആയി വേറെയും കൊച്ചുമക്കൾ ഉണ്ടല്ലോ,എന്തായാലും ഹോസ്റ്റലിൽ 5 ദിവസത്തേക്ക് ആരും കാണില്ല...എന്നാൽ പിന്നെ തറവാട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് അവരുടെ ഓണം അങ്ങു കുളമാക്കിയേക്കാം അതേലും നടക്കട്ടെ എന്ന വിചാരത്തിലാണ് നാട്ടിലേക്കു വച്ച് പിടിക്കുന്നത്‌ ..😁

             ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയപ്പോൾ കുറച്ചു നേരം നിന്നപ്പോൾ  തന്നെ അവൻറെ ക്ഷമകെട്ട്,ഇ കോണത്തിൽ നിന്നു കോട്ടയത്തേക്ക് ബസും ഇല്ലേ മൈരൊക്കെ എവിടെ പോയി കിടക്കുന്നു ,

ദാ

ഒരു ആലപ്പുഴ ബസ് വരുന്നു

എറണാകുളം വരെ പോകാം,ബാക്കി മൈര് അവിടെ ചെന്നിട്ടു ..

അവൻ കയറി. ബസ് നിറഞ്ഞിരുന്നു . സീറ്റ് കിട്ടിയില്ല.നിന്നു കൊണ്ട് തന്നെ യാത്ര. ബസ് ഇഴഞ്ഞ് ഇഴഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോയി. രണ്ട് മണിയോടെ എറണാകുളം കല്ലൂരിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഉച്ചക്കു 2 മണി ...വിശന്നിട്ടു കണ്ണ് കാണാൻ പാടില്ല

...കയ്യിൽ കാശുണ്ടല്ലോ മൈരേ വല്ലതും വാങ്ങി ഞണ്ണാൻ പാടില്ലേ ആമാശയം തെറിവിളിച്ചു ..😁

എന്നാൽ വല്ലതും കഴിച്ചു ഭാവി പരിപാടികൾ ആലോചിക്കാം

ഹോട്ടൽ മാവേലി നല്ല കൊണച്ച പേര് ..😁

                     സമയമുണ്ടല്ലോ... മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ ഒന്ന് വായിനോക്കി , നാല് മണിക്ക് സൗത്ത് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് മെമു പിടിക്കാം,’ എന്ന് സ്വയം സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്  അവൻ മുന്നിൽ വന്ന ചിക്കൻ ബിരിയാണി തട്ടി കയറ്റി

അല്ല മാവേലി ബിരിയാണി തിന്നുമോ ,തിന്നുവായിരിക്കും മൈര് എന്തേലും ആവട്ടെ...😁ബാഗ് തോളിൽ തൂക്കി മറൈൻ ഡ്രൈവിലെത്തിയപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു. ചൂട് അല്പം തണുത്തു.കായലിൽ  നിന്നുള്ള കാറ്റ് — അത് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. കാലാവസ്ഥ സൗമ്യമായിരുന്നു. ഓളങ്ങൾ ശാന്തമായി അടിക്കുന്ന ശബ്ദം, ബോട്ടുകൾ മെല്ലെ നീങ്ങുന്നത്, നടക്കുന്ന ആളുകളുടെ ചിരിയും സംസാരവും... എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ജിതിന്റെ മനസ്സിന്  അയവു സമ്മാനിച്ചു

                      അവൻ നല്ല തണൽ