വടുതല രാധമ്മ [ By Knightrider ] Chapter 1-ഗൃഹപ്രവേശം

പുറത്ത് ചുറ്റി, അവനെ തന്റെ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..

ഓട്ടോ മെയിൻ റോഡിൽ നിന്ന് തലേന്ന് പെയ്തു കുണ്ടും കുളവുമായ കോളനി റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ചള്ളയായ റോഡിന്റെ രണ്ടു വശത്തും കുറ്റിക്കാടുകൾ. കുറച്ച് ദൂരം ഓടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒട്ടും ചന്തമില്ലാത്ത, സിമന്റ് തേക്കാത്ത വീടുകൾ കണ്ടു തുടങ്ങി.

“എത്തി മോനെ... ഇ റോഡിലെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ വീടാണ് നിന്റെ അമ്മവീട്,” രാധമ്മ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ തുടയിൽ നുള്ളി. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ തുടയിലെ മൃദുവായ മാംസത്തിൽ അമർന്നു, ഒരു വാഗ്ദാനം പോലെ.

ജിതിന് ചെറിയ ഭയം തോന്നാതിരുന്നില്ല. തറവാട്ടിലെ ഏതേലും മുറിയിൽ എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത മുറിയിൽ തുണ്ടും കണ്ടു കിടക്കേണ്ട ഞാൻ... ഒരു കൊഴുത്തു തടിച്ച നാടൻ വെടി രാധമ്മയ്ക്കൊപ്പം, അവരുടെ കൊച്ചുമകനായി, അവരുടെ കൂടെ രതികേളികൾക്കായി ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ പോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതും താൻ ഇന്നുവരെ കാണാത്തതും അനുഭവിക്കാത്തതുമായ ഒരു ലോകത്തേക്ക്...

ഒരു ഇടറിച്ചയോടെ ഓട്ടോ ഒരു വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ഇതിനടുത്തൊന്നും ഒരു വീടുമില്ല. അവിടം കൊണ്ട് വഴിയും തീർന്നു. അതിനപ്പുറം ചതുപ്പും സൗത്ത് റെയിൽവേയുടെ ഡി ക്യാബിൻ തുടങ്ങുന്നു. ട്രെയിനുകൾ ഷണ്ടിങ് ചെയ്യുകയും സ്റ്റേഷനിൽ പ്രവേശിക്കാൻ സമയം കാത്തു കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം. സാഹസം ഇത്തിരി കൂടി പോയോ...

മോനെ... അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അന്വേഷിച്ചതായി പറയണം, അച്ഛൻ നമ്മുടെ പഴയ കമ്പനിക്കാരനാണ്... ഓട്ടോ തിരിച്ചുകൊണ്ട് സുനി പറഞ്ഞു...അതൊക്കെ അവൻ പറഞ്ഞോളും...”

വീടിന്റെ നടയിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് രാധമ്മ പറഞ്ഞു.ഓ ആയിക്കോട്ടെ... കൊച്ചുമോനെ കിട്ടിയപ്പോൾ നാട്ടുകാരെ വേണ്ട അതും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു അവൻ ഓട്ടോ പായിച്ചു...വീടിന്റെ പരിസരം മറ്റു വീടുകളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറച്ചുകൂടി വൃത്തിയുള്ളതായിരുന്നു. ചുവരുകൾ തേച്ച് മിനുസമുള്ളതാക്കിയിരുന്നു, പക്ഷേ പെയിന്റിന്റെ ആഡംബരമില്ല..എന്താടാ ചക്കരകുട്ടാ... നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? കേറി വാ... അമ്മമ്മയുടെ പൊന്നുമോനേ...രാധമ്മ ...ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയും, ശരീരത്തിൽ ഒരു മൃദുവായ ലാസ്യ ഭാവവും  ഉണ്ടായിരുന്നു. “സൗകര്യം ഒക്കെ ഓകെ കണക്കാ... എന്നാലും വാ...അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഹാളിലേക്ക് ആയിരുന്നു പ്രവേശനം. ലളിതമായ ഒരു കസേര, പഴയ മരം മേശ, ഒരു പഴയ ടിവി —നിലത്ത് ഒരു പഴയ മെത്ത മടക്കി വച്ചിരുന്നു. അതിനോട് ചേർന്ന് ഒരു കിടപ്പുമുറി..ചേരിക്കു മൊത്തത്തിൽ ഉള്ള ഒരു വൃത്തികേട് ഇ വീട്ടിൽ ഇല്ല നല്ല വൃത്തിയും വെടിപ്പും ....അതിനപ്പുറം അടുക്കള. അടുക്കളയുടെ വാതിൽ തുറന്നാൽ ബാത്രൂം..

രാധമ്മ അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് മെല്ലെ വലിച്ചു. “എന്നാ പൊന്നെ... നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?” അവളുടെ ശബ്ദം താഴ്ന്ന്, മധുരമായി മന്ത്രിച്ചു.

അവൾ അവനെയും കൂട്ടി കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. രാധമ്മയുടെ കൊഴുത്ത വിളഞ്ഞ കുണ്ടികൾ പഴയ മെത്തയിൽ പതിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ സ്പ്രിങ്ങുകൾ ലഘുവായി അമർന്നു രാധമ്മയുടെ മാംസളമായ കൈകൾ അവന്റെ